دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اخلاق پيامبر(ص)، با همنشينان خود

No image
اخلاق پيامبر(ص)، با همنشينان خود

حضرت رسول(ص) با همنشينان خود پيوسته خوشرو و نرم بود، خشن و درشتخو و سبکسر و فحاش و عيبجو نبود و کسي را زياد مدح نمي کرد و از چيزي که به آن رغبت و ميل نداشت غفلت مي ورزيد، به طوري که مردم از او نه مأيوس و نه نااميد مي شدند. او خود را از سه چيز دور مي داشت؛ جدال و پرحرفي و گفتن مطالب بي فايده و نسبت به مردم نيز از سه چيز پرهيز مي کرد؛ هرگز کسي را سرزنش نمي کرد و از او عيب نمي گرفت و لغزش و عيب‌های مردم را جست وجو نمي کرد و سخن نمي گفت مگر در جايي که اميد ثواب در آن مي داشت. هنگام تکلم چنان حاضران را به خود جذب مي کرد که از احدي نفس شنيده نمی‌شد و چون ساکت مي گشت آنان سخن مي گفتند. در حضور آن جناب روي مطلبي نزاع نمي کردند، اگر کسي از ايشان صحبت مي کرد همه ساکت مي شدند تا سخنش پايان يابد و سخن گفتنشان در محضر آن جناب به نوبت بود. اهل مجلس از چيزي که به خنده می‌افتادند حضرت نيز خنده مي کرد و از آنچه تعجب مي کردند تعجب مي کرد، بر اسائه ادب شخص غريب در پرسش و گفتار صبر مي کرد تا جايي که اصحاب در صدد جلب شخص مزاحم برمي آمدند، مي گفت وقتي صاحبان حاجت را ديديد آنان را کمک و معاونت کنيد و هرگز ثناي کسي را نمي پذيرفت مگر آنکه ثنايش به عنوان تشکر از آن حضرت باشد و کلام احدي را قطع نمي کرد مگر آنکه از حد مشروع تجاوز کند که در آن صورت با نهي و با برخاستن کلام او را قطع مي نمود.(1)

   

    1- معانی الاخبار، ج 1، ص 83

     روزنامه كيهان، شماره 21056 به تاريخ 22/2/94، صفحه 7 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

چگونه خود را از گمراهی نگه داریم؟

چگونه خود را از گمراهی نگه داریم؟

انسان به طور طبیعی گرایش به کمال و امور کمالی دارد و لذا عشق به زیبایی‌ها و بیزاری از کاستی‌ها و زشتی‌ها در وجود انسان نهادینه شده است.
علم آموزی و تأمین رزق و روزی (پرسش و پاسخ؟)

علم آموزی و تأمین رزق و روزی (پرسش و پاسخ؟)

پرسش: بر اساس آموزه‌های وحیانی چگونه علم آموزی موجبات از بین رفتن فقر و تنگدستی را فراهم آورده و مستوجب تضمین رزق و روزی انسان می‌گردد؟ لطفاً به نحو اجمال پاسخ دهید.
بخل و آثار زیانبار آن

بخل و آثار زیانبار آن

برخی از رفتارهای اجتماعی بیانگر بینش و نگرش افراد است.
انسان از خاک تا افلاک

انسان از خاک تا افلاک

انسان موجودی مرکب است ولی آنچه هویت انسانی را معنا می‌بخشد، بخش معنوی و روحانی اوست که جایگاه خلافت الهی را به همین سبب کسب کرده است؛ زیرا خداوند پس از آنکه در کالبد خاکی انسان روح خویش را دمید و همه صفات خویش را در انسان با تعلیم اسمایی به ودیعت گذاشت، آنگاه بود که فرمان سجده را صادر کرد و از همه ما سوی الله خواست تا بر انسان سجده کنند.
بی احترامی به بهانه رفاقت!

بی احترامی به بهانه رفاقت!

با توجه به اینکه انسان موجودی اجتماعی است و برای ارائه حیات خویش نیاز به ارتباطات در جامعه دارد.
Powered by TayaCMS