انتظار؛ تحرک آفرین و تعهدآور

4 شهریور 1386, 0:0

انتظار در اعتقاد تشیع داراى محتوائى اصلاحگر، تحرک آفرین و تعهدآور است که عالیترین و ارجمندترین نوع بندگى حق تعالى و در نتیجه برترین عمل و نیکوترین تلاش و جنبش است .

در تفکر شیعى، انتظار به عنوان یک اصل اعتقادى مطرح و در بسیارى از روایات بر ضرورت انتظار قائم تأکید شده است، از اصول فرهنگ انتظار اعتقاد قلبى به ظهور است، در این فرهنگ انتظار نیز مفهومى است با اصالت و سازنده و از عالیترین مکتبهایى است که مى تواند جامعه اسلامى را در راه پیشرفت و تکامل هدایت کرده و به تمام تلاشها ارزش و اصالت بخشد.
امام صادق(ع) به اصحاب خود فرمودند: آیا شما را خبر ندهم به آنچه خداى صاحب و عزت و جلال، هیچ عملى را جز به آن سه از بندگان نمى پذیرد؟ گفتند چرا. فرمود: گواهى دادن به اینکه هیچ کس شایسته پرستش جز خداوند نیست و اینکه محمد بنده و فرستاده اوست و اقرار کردن به آنچه خداوند به آن امر فرموده و ولایت ما و بى زارى از دشمنانمان و تسلیم شدن به آنان ، و پرهیزگارى و تلاش و مجاهدت و اطمینان و انتظار قائم(عج).

از اصول فرهنگ انتظار اعتقاد قلبى به ظهور حضرت مهدى است و منتظر مؤمن باید یقین داشته باشد به اینکه حضرت قائم که امام دوازدهم و فرزند بلاواسطه امام حسن(ع) است از روزى که متولد شده است تاکنون به همین بدن عنصرى زنده و باقى است و روزى ظاهر مى شود و جهان را پر از عدل مى کند. ظهور آن حضرت زمان معینى ندارد که مردم بدانند بلکه احتمال دارد همین امسال اتفاق بیفتد و احتمال هم دارد سالهاى بسیار تأخیر بیفتد.
در فرهنگ انتظار، منتظران چه فرد باشد و یا جامعه و یا امت در حال عبادت و پرستش به سر مى برند که روح آن عمل بلکه برترین عمل است و به بیان امام على مانند مجاهد تلاشگرى است که در راه خدا و احیاى سنت هاى اسلامى در پرتو اعتقاد راسخ انتظارش در خون خود مى غلطد.