داروی دردها ‏

قرآن كريم شفاي دل‌ها و داروي دردهاست و لازمه بهره‌گيري از نسخه‌هاي كتاب هدايت روي آوردن به آن و عمل به دستورات نوراني اش است. طالب بهبودي بايد به طبيب مراجعه كند و نسخه درماني بگيرد و دستورالعمل را به‌كار بندد تا بيماري مرتفع شود و تندرستي حاصل‌ آيد، اما اگر نسخه را مراعات نكند و به دلخواه خود عمل نمايد، نه تنها شفايي در كار نيست كه بيماري افزايش يافته و زيان و بدبختي بيشتر مي‌شود. و ننزّل من القرآن ما هو شفاء و رحمة للمومنين و لايزيد الظّالمين الا خساراً؛ آنچه از قرآن فرو فرستاديم شفا و رحمت براي مؤمنان است ولي ظالمان را جز زيان چيزي نيفزايد. (سوره اسراء، آيه 82) همان‌گونه كه جسم انسان داراي صحت و بيماري است، روح او نيز به امراضي مبتلا مي‌شود كه نيازمند دارو و درمان است. امراض قلبي و بيماري‌هاي روحي شامل انواع كفر و شرك، شك و شبهه، رذايل اخلاقي و اختلالات رواني است و قرآن كريم براي همه آنها راه درمان معرفي مي‌كند. قرآن مجيد به واسطه حجت‌هاي قاطع و براهين ساطع خود، انواع شك و شبهه را در زمينه مسائل اعتقادي از بين مي‌برد و با موعظه‌هاي روح بخش خويش بيماري‌ها را درمان مي‌كند و با داستان‌ها و امثال پند آموزش آفات فردي و اجتماعي را مي‌زدايد و با وعد و وعيد، انذار و تبشير و احكام سازنده اش خارهاي مسير سعادت را زايل مي‌كند و ريشه آفات و انحرافات را مي‌خشكاند.

 شفا بودن قرآن:

يعني انواع بيماري‌ها را از بين مي‌برد و قلب را از جهل و شك پاك مي‌كند و رحمت بودن آن بدين معناست كه دل را با نور علم و يقين روشن مي‌سازد. به عبارتي شفا بودن قرآن مرحله پاكسازي دل و تخليه آن از بيماري‌ها و رذايل اخلاقي و رحمت بودن آن آراستن روح به كمالات انساني و فضايل اخلاقي است، از اين رو رحمت بعد از شفا و مترتب بر آن است. ‌