دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

استغاذه

در این باره ابو حامد غزالی می گوید: هنگامیکه« اعوذ بالله من الشیطان الرجیم »، می گویی ، بدان که شیطان دشمن توست ، وبخاطر حسدی که به جهت مناجات تو با خدا و سجده ات به درگاه او بر تو می برد، درصدد انحراف قلب تو از خدا می باشد .
استغاذه
استغاذه

در این باره ابو حامد غزالی می گوید:

هنگامیکه« اعوذ بالله من الشیطان الرجیم »، می گویی ، بدان که شیطان دشمن توست ، وبخاطر حسدی که به جهت مناجات تو با خدا و سجده ات به درگاه او بر تو می برد، درصدد انحراف قلب تو از خدا می باشد . زیرا که او بخاطر ترک یک سجده ، از رحمت خدا دور مانده ، توفیق انجام آنرا نیافته است.

باید استعاذه ات به خدا ، همراه با ترک کردن آنچه شیطان علاقه دارد و عمل ، به آنچه که خدا دوست دارد ، باشد. و این مسأله ،‌فقط گفتار زبانی نباشد، که اگر اینگونه بود ، مثل این است که ، حیوان درنده یا دشمنی قصد حمله به انسان نماید و انسان بگوید : از شرّ تو به این قلعه‌ی محکم پناه می برم ، ولی در مکان خود ثابت مانده ، فرار نکند . مسلما این سخن او را از شر حیوان درنده نفعی نمی بخشد، و پناه بردن جز با تغییر مکان صورت نمی پذیرد . همچنین اگر انسان ، پیروی از شهوات را که شیطان دوست دارد و خدا از آن تنفر دارد بنماید، مسلما گفتن استعاذه ، به او سودی نمی بخشد بلکه ، باید مصمم بر این نیز باشد که از شر شیطان به قلعه محکم الهی پناه برد. و قلعه و پناهگاه الهی ، قول« لا اله الا الله» می باشد ، زیرا که خداوند در قولی به پیامبر فرمود : سخن «لااله الا الله» دژ و قلعه من است.[1]

وکسی که به این قلعه الهی پناه برده است که معبودی برای او جز خدا نباشد و اگر کسی الهش را هوای نفس خویش قرار دهد او درمحضر شیطان بوده ، در قلعه الهی نمی باشد.

بدان که از جمله کید ها و حیله های شیطان آن است که در نماز تو را به فکر آخرت و تأمل در انجام کارهای خیر مشغول کرده از تأمل در مفاهیم نماز باز می دارد ، تا از فهم آنچه در نماز می خوانی شوی . پس بدان هر چه تو را از فهم معانی قرآن باز دارد ، شیطانی است ،‌که در قرائت هدف اصلی، حرکت زبان نبوده ، بلکه هدف ،‌درک معانی است . مردم در قرائت سه دسته اند:

«فردی که زبانش ار حرکت می دهد و قلبش غافل است . کسی که زبانش را حرکت می دهد و قلبش از زبانش پیروی می نماید. از زبان می فهمد و می شنود ، همانطور که از دیگران استماع می نماید و این درجه اصحاب یقین است . و فردی که قلبش در درک معانی بر زبان سبقت می گیرد ، و زبان را برای ترجمه مفاهیم خود به خدمت می گیرد . البته فرق است بین آنکه زبان ، ترجمان قلب او باشد ، تا اینکه زبان معلم قلب وی باشد. مقربین در گاه الهی ، زبانشان مترجم و پیروقلبشان می باشد . پس بر تو بادا به خضوع و خشوع و حضور قلب در نماز .»[2]

    منبع: بنیادهای اخلاق اسلامی ، علامه سید عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369،‌ناشر/بنیاد فرهنگی امام المهدی (عج) صفحه151
    پی نوشت:
  • [1] . بحارالانوار (چاپ آخوندی سید محمد باقر مجلسی ، جلد3، صفحه 6)
  • [2] . احیاء العلوم ، جلد 1 ، صفحه 167

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.
Powered by TayaCMS