دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

امانت

هر که امانت نداشت ایمان ندارد.(غرر و درر آمدی، ط نجف ـ ص 350ـ س 2)
امانت
امانت

امانت

قال امیرالمؤمنین (ع): «لا إیمانَ لِمَنْ لا أمانَهَ لَهُ»

«شرح» هر که ایمان بخدا دارد در امانت خیانت نمی‌کند زیرا چیزی که باعث می‌شود کسی بمال و عرض و ناموس و ودیعه و اسرار مردم که نزد او امانت است خیانت کند طمع و حرص اوست ؛ ایمان حقیقی بخداست که شخص را از صفت پست طمع و حرص دنیا و شهوات نفس خبیث پاک می‌کند و در نتیجه از پلیدی و پستی خیانت حفظ می شود پس آنکه امانت ندارد یا بی ایمان یا ضعیف الایمان است.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.
Powered by TayaCMS