ثقه سالك و مراتب آن

(بدان اي سالک راه خدا!) ثقه به معني اعتماد و اطمينان است که به عنوان صفت نيز به کار مي رود. مايه تسليم، تفويض و توکل ثقه است. اگر سالک واجد ثقه نباشد، اين هر سه حال را دارا نخواهد بود. ثقه مراتبي دارد. درجه اول از ثقه نااميد شدن از غير خدا و اعتماد به خداست در اين مقام سالک از مقاومت با احکام الهي دست برداشته و نسبت به آنچه براي او مقرر شده سرمنازعت ندارد. با اين ثقه او از اعمالي که موجب وقاحت و رسوايي است برکنار مي ماند.

اين حالت سلم و عدم تعارض که براي سالک حاصل مي گردد، سالک را نسبت به حکم حق مطيع و منقاد مي کند، هر چه براي او پيش آيد از آن روگردان نيست و بدان راضي و دلشاد است.

آري، سالک واثق که به حق متعال اميدوار گشته از نزاع و مخاصمت دست مي کشد و به قسمت خود راضي مي گردد.

درجه دوم از ثقه درجه امن است. يعني ايمن بودن از فوت آنچه براي او مقرر و نوشته شده است، که اين امن حاصل نمي گردد مگر به تهذيب و تزکيه نفس و وجدان روح رضا و مشاهده حقيقت به عين اليقين درجه سوم از ثقه با شهود ازليت حق متعال است که سالک با آن از محنت هاي قصدها و نظرها آزاد، از زحمت حمايات و رنج نظرات آسوده و از توجه به اسباب و وسايل خلاص مي گردد. و اين درجه از ثقه اختصاص به عاشقان دارد و اين عده هستند که از توسل به وسائل و رنج قصدها، و زحمت حمايات راحت هستند.(1)

___________________________________

1- مقامات معنوی، محسن بينا، ج 2، ص 23

روزنامه كيهان، شماره 21206 به تاريخ 21/8/94، صفحه 6 (معارف)