دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

رسیدن به مقام خشنودی پروردگار

No image
رسیدن به مقام خشنودی پروردگار

    خشنودی خدا

    لقمانُ عليه السلام‏- لابْنِهِ-: يا بُنَيَّ مَن يُرِدْ رِضوانَ اللَّهِ يُسخِطْ نفسَهُ كثيراً، ومَن لا يُسخِطْ نفسَهُ لا يَرضى‏ بهِ..[1]

    لقمان عليه السلام‏- به فرزندش- فرمود: فرزندم! كسى كه خشنودى خدا را بخواهد، نفْس خود را زياد ناخشنود مى‏ كند و هركه نفْس خويش را ناخشنود نكند، خدا را خشنود نسازد.

    خشنودی خدا

    الإمامُ عليٌّ عليه السلام: ‏ثلاثٌ يُبلِغْنَ بالعَبدِ رِضوانَ اللَّهِ: كَثرَةُ الاستِغفارِ، وخَفْضُ الجانِبِ، وكَثرَةُ الصَّدَقَةِ [2]

    امام على عليه السلام: سه چيز است كه بنده را به خشنودى خدا مى‏رساند: استغفار زياد، فروتنى، و صدقه دادن زياد.

    اذیت کردن بدن

    الإمامُ عليٌّ عليه السلام: مَن أسخَطَ بَدَنَهُ أرضى‏ رَبَّهُ، ومَن‏ لَم يُسخِطْ بَدَنَهُ عَصى‏ رَبَّهُ. [3]

    امام على عليه السلام: هركه بدن خود را ناخشنود سازد پروردگارش را خشنود كند و هركه‏ بدن خود را ناخشنود نكند پروردگارش را نافرمانى كرده باشد. .

    چهار چیز در دل چهار چیز نهفته است

    ‏الإمامُ عليٌّ عليه السلام: ‏إنّ اللَّهَ تباركَ وتعالى‏ أخفى‏ أربَعةً في أربَعةٍ: أخفى‏ رِضاهُ في طاعَتِهِ فلا تَستَصغِرَنَّ شيئاً مِن طاعَتِهِ فرُبّما وافَقَ رِضاهُ وأنتَ لا تَعلَمُ ..[3]

    امام على عليه السلام: خداوند تبارك و تعالى چهار چيز را در دل چهار چيز نهفته است: ... خشنودى خود را در طاعتش نهفته است؛ پس هيچ طاعتى از او را خُرد مشمار؛ زيرا، بسا كه آن طاعت با خشنودى خدا همراه باشد و تو بى‏خبر باشى.

    الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام: إنَّ أرضاكُم عِندَ اللَّهِ أسبَغُكُم على‏ عِيالِهِ.[5]

    امام زين العابدين عليه السلام: همانا مرضى ‏ترين شما نزد خداوند كسى است كه خانواده خود رابيشتر در گشايش و رفاه قرار دهد.

منابع:

  1. بحار الأنوار: 70/ 78/ 13.
  2. بحار الأنوار: 70/ 78/ 13.
  3. بحار الأنوار: 70/ 312/ 11.
  4. الخصال: 209/ 31.
  5. بحار الأنوار: 78/ 136/ 13.

منبع:پژوهه تبلیغ

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.
Powered by TayaCMS