دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قال الامام حسین (ع): «و نحنُ اهلَ البیت اَوْلی بولایة هذا الامر علیکم فی هذا المدَّعینَ ما لیس لَهُم»

امام حسین (ع) فرمودند: «ما خاندان پیامبر بر تصدی این امر (خلافت و حکومت بر شما) از این مدعیان ناحق، سزاوارتریم.»(وقعه الطف، ص170)
قال الامام حسین (ع): «و نحنُ اهلَ البیت اَوْلی بولایة هذا الامر علیکم فی هذا المدَّعینَ ما لیس لَهُم»
قال الامام حسین (ع): «و نحنُ اهلَ البیت اَوْلی بولایة هذا الامر علیکم فی هذا المدَّعینَ ما لیس لَهُم»

قال امام حسین (ع):

«و نحنُ اهلَ البیت اَوْلی بولایة هذا الامر علیکم فی هذا المدَّعینَ ما لیس لَهُم» (وقعه الطف، ص170)

« ما خاندان پیامبر بر تصدی این امر (خلافت و حکومت بر شما) از این مدعیان ناحق، سزاوارتریم.»

توضیح:از مهم‌ترین اصول اسلام، «ولایت» است. ولایت به معنی پذیرفتن رهبری پیشوای الهی و نیز اعتقاد به این که امامان معصوم، پس از پیامبر اسلام، از سوی خداوند بر مردم ولایت دارند. نظام سیاسی اسلام و شیوۀ حکومتی دین بر پایۀ ولایت است. «ولیّ خدا» حاکم الهی بر مردم است و اطاعت او به عنوان «اولی الامر» واجب است. ولایت، هم یک مسأله عاطفی و درونی نسبت به «اهل بیت» است، هم یک مسأله اعتقادی است؛ یعنی پیشوایی ائمه معصوم(ع) را از جانب خدا دانستن و به جانشینی آنان برای رسول خدا عقیده داشتن، هم یک موضوع سیاسی است یعنی شیوه و نظام حکومتی در اسلام، که در عصر حضور، ولایت امر به عهدۀ امامان است و در عصر غیبت، متعلّق به فقهای عادل شیعه است.

ولایت بر مسلمین را امامان، حق خودشان می‌دانستند و به غاصب بودن دیگران عقیده داشتند، چرا که این منصب الهی از سوی خدا برای ائمه تعیین شده است و پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) نیز بارها آن را اعلام داشته است. آنان که به ناروا بر مسند زعامت مسلمین و خلافت و جانشینی پیامبر تکیه زدند، وصیّت و فرمان پیامبر را زیر پا گذاشتند. ولایت در اسلام بر پایۀ لیاقت و صلاحیّت است و صالح‌ترین فرد برای زمامداران مسلمانان امامان معصوم بودند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.
Powered by TayaCMS