دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نظر شیخ عبدالله نعمة درباره قاضی ابوالفتح محمد بن علی کراجی

No image
نظر شیخ عبدالله نعمة درباره قاضی ابوالفتح محمد بن علی کراجی

شیخ عبدالله نعمة:

او از پیشوایان زمان خودش در فقه، کلام، حکمت، طب، فلک و ریاضیات است. بسیارى از دانشمندان او را چنین ستوده اند. علاّمه، شیخ الفقها و المتکلمین، وحید عصره و فرید دهره در فقه، کلام، حکمت و ریاضیات، مصنف در همه این فنون و علوم و متفنن در تصنیف. وى از محضر بسیارى از عالمان بزرگ زمانش، از جمله: شیخ مفید، سیّد مرتضى و سلار بن عبدالعزیز دیلمى، حسین بن عبیدالله واسطى و ابوالحسن بن شاذان قمى، کسب فیض نموده است. مرغزار سبز و پربارش به گونه اى است که پژمردگى و زردى در آن راه ندارد. تألیفات او در ابواب مختلف دانش ها، به قدرى است که کتابخانه بزرگى را تشکیل مى دهد و هر انسانى را بى اختیار دچار حیرت و بهت زدگى مى نماید و گویاى نشاط علمى و اندیشه ژرف و پربار و نیز از سویى دلیل بر تعهد و پاى بندى او در قبال رسالت علمى اوست.

زندگى کراجکى در حال نقل و انتقال در بین شهرهاى: رمله، حلب، دمشق، و سایر شهرها سپرى مى شد. اقامت او در طرابلس طولانى شد و یافعى به خاطر سکونت کراجکى در «خیم» مصر، او را به «خیمى» توصیف کرده است. بسیارى او را «نیزیل الرمله و القاهره» نامیده اند. وى به صور و صیدا نیز سفر کرده است و برخى از کتاب هایش را براى شیعیان آنجا به نگارش درآورده است. تعدادى از آثارش را در طرابلس تألیف کرده است. کتابهاى کراجکى مورد اعتماد مرحوم مجلسىبوده و از منابع بحارالانوار محسوب مى شود زیرا در بحار، از کتاب هاى «النّصوص»، «معدن الجواهر»، «کنزالفوائد»، و «رساله تفضیل امیرالمؤمنین(علیه السلام)» اقتباس شده است.

سیّد بن طاووس نیز در کتاب «فلاح السائل» بر رساله اى که کراجکى براى فرزندش نوشته، اعتماد نموده امّا شهرت کراجکى به واسطه کتاب «کنزالفوائد» است. این کتاب حاوى مسائل دقیقى از علم کلام و مسائل مختلف از قبیل تعدادى از فروض و فقه، اصول، ادبیات، تازه هاى شعر، حدیث، تاریخ و... است.([30])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.
Powered by TayaCMS