تواضع

تواضع

یکى از شاگردان وى مى گوید:

«آیت الله آملى مردِ وارسته و شایسته اى بود مردِ خاکى و در اوج تواضع و اخلاق بود. طلبه ها نه فقط استفاده علمى از محضر ایشان مى بردند بلکه استفاده اخلاقى به مراتب، بیشتر بوده است. بسیار مؤدب بود. هیچ به عناوین و القاب علاقه اى نداشت.

وقتى کتاب حاشیه بر «شرح منظومه، به نام دُرر الفوائد» را نوشت، نمى خواست اسم آیت الله یا القاب دیگر روى کتاب بیاید. مى گفت: همان اسم «محمدتقى آملى» کافى است.»^([39])

وى به حدّى متواضع بود که مثل یک طلبه رفتار مى کرد اصلاً خودش را «استاد» به شمار نمى آورد حتّى نعلین آقایان را جفت مى کرد...^([40])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه