احترام به عالم

احترام به عالم

احترام به بزرگان و عالمان دینى، یکى از عوامل مؤثر در موفقیّت تحصیلى و نیل به مدارج و کمالات معنوى و موجب رضایت خداوند است و بى احترامى و تحقیر آنان، موجب کوتاهى عمر و محرومیّت از کسب علم و معرفت است. یکى از صفات بارز و پسندیده عالمان دینى در همه اعصار، احترام به بزرگان علم و استادان خود بوده است. شیخ هاشم نیز از جمله این عالمان بود که در احترام و بزرگداشت عالمان دینى و استادان خود کوتاهى نکرد.

استاد مدیر شانه چى موضوع تکریم استاد نسبت به آقا بزرگ تهرانى را این گونه بیان داشته است:

«... یک روز که به دیدن ایشان رفتیم، دیدیم آقا بزرگ تهرانى، صاحب الذریعه، از منزل ایشان، بیرون مى آیند. مرحوم حاج شیخ هاشم که خود مجتهد مسلّم بود، کفش آقا بزرگ تهرانى را جفت کرد و با لبه قبا یا عمامه اش، گرد و غبار آن را پاک کرد یعنى با آن مقام علمى، این بزرگوار که خود پیرمرد و وارسته بود، در مقابل عالم دیگر که سالخورده تر از ایشان بود، چنین خضوع کرد...»^[28]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه