نکاتی برای رسیدن به موفقیت

بهانه نیاورده‌اند. همه ما دو صدا داریم. یک صدایی که به شما می‌گوید سخت تلاش کنیم، روی کار کنونی‌مان تمرکز کنیم و قبل از اینکه به سراغ کار بعدی برویم اول این را تمام کنیم. یک صدای دیگر هم داریم که به ما می‌گوید دست کشیده، استراحت کنیم، تلویزیون نگاه کنیم یا در اینترنت بچرخیم. به بهانه‌هایتان گوش دهید. درک کنید که چرا این بهانه‌ها را دارید و بعد فکر کنید که چطور می‌توانید از آنها در جهت خوب استفاده کنید.

موفقیتشان فقط به آنها مربوط نبوده است. موفقیت افرادی که واقعاً در زندگی خود موفق بوده‌اند به این دلیل بوده است که نه فقط در زندگی خود بلکه در زندگی دیگران هم ایجاد تغییر کرده‌اند. اگر چیزی که به شما انگیزه می‌دهد چیزی بزرگ‌تر از رسیدن به مقصد و هدفتان باشد مطمئناً سخت‌تر، طولانی‌تر و بیشتر تلاش خواهید کرد. درست است، وقتی هدف اولیه پول درآوردن را داشته باشیم، پول درخواهیم آورد. اما بعضی ممکن است از آن پول در راه درست استفاده کنند که بسیار عالی است اما همین پول درآوردن به تنهایی هیچ دستاورد خاصی به شمار نمی‌رود.

کسانی که در زندگی خود به موفقیت دست یافته‌اند برای آن زحمت کشیده‌اند.

بهترین وسیله. انرژی وسیله‌ای بسیار وسیع است که معمولاً در مورد آن صحبت نمی‌شود. واقعیت این است که هر چه انرژی بیشتری داشته باشیم، تمرکز کردن برایمان ساده‌تر خواهد شد و کیفیت کارمان بالاتر خواهد رفت.

اصول. برای خود قوانینی طراحی کنید که شما را در زمان‌های سخت هدایت کنند. این قوانین به هیچ قیمتی نباید تغییر کند.

همه ما زمان‌هایی درگیر تردید می‌شویم. حتی بهترین ما شک می‌کنیم که به آرزویمان می‌رسیم یا نه. شما هم می‌توانید لحظات تردید خود را داشته باشید، چون انسان هستید. اما نباید بگذارید آن تردید بر شما غلبه کند. باید بگذارید آن تردید به شما انگیزه دهد که ثابت کنید خوش‌بینی‌تان درست بوده است.

زمانی تحمل کردند که بقیه ناامید شده بودند. کسی که دست از دنبال کردن آرزوی خودش کشیده چطور می‌تواند بداند که برای رسیدن به موفقیت چه مقدار زمان نیاز داشته است؟ مطمئناً هیچ  کس چنین توانایی ندارد. ممکن است فردا باشد، ممکن است ده سال دیگر. آنچه که افراد موفق را از دیگران جدا می‌کند این واقعیت است که آنها هیچگاه دست از آرزویشان نمی‌کشند. برای آنها ناامیدی هیچوقت یک انتخاب نیست. فقط زمانی متوقف می‌شوند که به مقصدشان رسیده باشند. هیچکس نمی‌داند کی به موفقیت می‌رسد. پس با ناامید شدن و صرف نظر از ادامه راه شکستتان را تضمین نکنید. می‌توانید خودتان را سازگار کنید، تغییر دهید یا تکمیل شوید اما هیچوقت ناامید نشوید.

خطر کردن. اگر خطر نکنید، هیچ پاداشی در انتظارتان نخواهد بود. آنهایی که به موفقیت واقعی دست پیدا کرده‌اند بیشتر از دیگران خطر کرده‌اند. میلیاردها نفر در طول تاریخ بوده‌اند که توانایی رسیدن به موفقیت را داشته‌اند، اما چیزی که نداشته‌اند شجاعت لازم برای خطر کردن زندگی‌شان بوده است. همچنین اخلاق کاری لازم برای شناختن استعدادشان را هم نداشته‌اند. اگر واقعاً می‌خواهید با پاداش روبه‌رو شوید، باید ریسک کنید. آرزویتان را پیدا کنید. بعد برای رسیدن به آن همه چیز را به خطر بیندازید.

استقامت در کارها

استقامت یا «پایداری در کارها»، شرط اساسی غلبه بر ناکامی‌ها و رسیدن به پیروزی است. اهمیت این امر تا آنجاست که خداوند در قرآن کریم، با صراحت، پیامبر و پیروان شان را به استقامت دستور می‌دهد. نیز در آیه ای دیگر، با اشاره به پاداش‌های بزرگی که در انتظار انسان‌های مقاوم است، می‌فرماید: آنان که ا... را پروردگارشان دانسته اند و در این راه پایدار ماندند، فرشتگان بر آنان نازل شوند و مژده دهند که دیگر هیچ ترس و اندوهی نخواهید داشت و شما را به بهشت موعود بشارت باد. ما فرشتگان، یاران و دوستان شما در دنیا و آخرت خواهیم بود و برای شما از نعمت‌های بهشت، هر آنچه مایل باشید یا آرزو کنید، آماده خواهد بود. (فصلت: ۳۰ و ۳۱) حضرت علی (ع) نیز با تأکید بر پایداری در کارها فرموده است: به کار برخیزید، به کار برخیزید! پس به پایان رسانید، به پایان رسانید! و استقامت ورزید، استقامت ورزید! پس شکیبایی، شکیبایی! پس پارسایی، پارسایی! شما را پایانی است، خود را بدان برسانید. در حقیقت، توفیق یافتن در هر کاری و رسیدن به هدف‌های مادی و معنوی در زندگی، همچنین به جای آوردن شایسته وظایف فردی و اجتماعی و حل کردن تدریجی همه مشکلات، در گرو پایداری و استقامت آدمی ‌است. امیرمؤمنان علی(ع) استقامت نداشتن در مسیر راستی و هدایت را موجب گمراهی شخص معرفی کرده و فرموده است: «بدانید هر کس که از حق سود نجوید، باطل به او زیان رساند و کسی که به هدایت استقامت نپذیرد، گمراهی موجب هلاکتش شود». نیز در تعبیر دل نشین دیگری می‌فرماید: «هر کس خواهان سلامت است، باید استقامت را ملازم خویش سازد». البته، یکی از راه‌های رسیدن به پایداری در امور، ایستادگی در برابر خواسته‌های نارواست؛ زیرا آدمی ‌تا زمانی که در برابر هوای نفس نمی‌ایستد، نخواهد توانست در برابر برخی وسوسه‌های بیرونی همانند وسوسه قدرت، شهرت و ثروت استقامت ورزد. چنان که امام علی (ع) می‌فرماید: به نفس‌های خود رخصت مدهید؛ که این رخصت‌ها شما را به راه‌های ستم پیشگان می‌برد و با نفس‌های خود سازش نکنید؛ که این سازش کارهای شما را به نافرمانی و معصیت می‌کشاند.