یکدیگر را بفهمیم اما چگونه؟

برای فهمیدن دیگران لازم است که اصولی را در نظر بگیریم و آنها را رعایت کنیم. فهمیدن دیگران را در اولویت های خویش قرار دهیم. کافی است تا بفهمید که مردم از کجا آمده اند، می‌خواهند چه بگویند و چه چیزی برایشان مهم است. اگر این موضوع را دریابید، موجب ارتقای روابط خود با دیگران شده اید. در بسیاری از موارد وقتی عمیقا به برخی از مشکلات و مشاجرات موجود در بین افراد توجه کنید، به این موضوع می‌رسید که در بیشترین موارد، عدم درک و نفهمیدن افراد توسط یکدیگر، موجب بروز مشکلات و ناملایمتی ها می‌شود. باید یاد بگیرید تا به دیگران گوش دهید تا بدانید که به واقع چه می‌خواهند و چه انتظاراتی دارند، بدون اینکه بخواهید به پیشداوری و قضاوت بپردازید.شنونده خوب بودن یعنی تمرین کنیم تا حرف دیگران را قطع نکنیم یا اینکه تمام کننده جملات دیگران نباشیم. توجه داشته باشید که گاهی اوقات، باید شنیدن را روش زندگی خود قرار دهیم.این یک مهارت است که بتوانید حالت پاسخگویی را کاهش دهید و از طرف دیگر توانایی شنیدن را در خود افزایش دهید. در این صورت به یک موجود صلح جو تبدیل خواهید شد. کسی که بتواند در این زمینه خود را کنترل کند، مهارت مهمی را تجربه کرده است. مهارتی که منافع بسیاری برای خودش و دیگران، به دنبال خواهد داشت.وقتی در اماکن عمومی در تردد هستید، احتمالا با کمی دقت، متوجه خواهید شد که اغلب مردم دائما در حال حرف زدن هستند و کمتر کسی وجود دارد که در حال گوش دادن باشد.اگر دقت کرده باشید، زمانی که روی لبه صندلی در حالتی نا آرام می‌نشینید و سعی می‌کنید تا حدس بزنید که طرف مقابل شما می‌خواهد چه بگوید، مقدار قابل توجهی انرژی از دست می‌دهید و به وضوح، ممکن است عصبی شوید. در حالی که وقتی با دقت گوش می‌کنید، هم شما و هم طرف مقابلتان، بدون احساس رقابت، در صلح و امنیت، مکالمه آرام‌بخشی را ادامه می‌دهید.گوش کردن موجب بالا رفتن آستانه تحمل‌تان می‌شود و به مراودات شما، طراوت می‌بخشد. هر کسی از اینکه فردی وجود داشته باشد که به خوبی به او گوش دهد، لذت می‌برد.در ارتباط با روابط میان زن و مرد یا روابط موجود در میان اعضای یک خانواده اعم از والدین و فرزندان و یا رابطه دوستان، رعایت و به کارگیری مهارت گوش سپردن، از جایگاه مهم و حساسی برخوردار است. آنان که بیشتر و بهتر به اطرافیانشان گوش می‌سپارند، دوست داشتنی و قابل احترامند.در بسیاری از موارد، بالا گرفتن اختلافات زناشویی نشات گرفته از عدم شنیدن یکدیگر است، چرا که به محض بروز هر نوع اختلاف نظر، طرفین یک گفت‌وگو هر یک به نوعی سعی دارند تا بی وقفه به پاسخگویی به طرف مقابل بپردازند بدون اینکه بخواهد مدتی صبر کنند تا طرف مقابل به طور کامل حرفهایش را بیان کند. چه بسا مدت زمان کوتاهی را به سکوت گذراندن، موجب فروکش کردن دعوا و اختلافات متعدد شود. در رابطه با مناسبات بین والدین و فرزندان هم این موضوع صادق است.گاهی اوقات لازم است که والدین به فرزندان خود گوش دهند. یعنی ممکن است فرزندان نیاز داشته باشند تا در لحظاتی به بیان خواسته ها و مشکلات خود بپردازند، بدون اینکه نیاز داشته باشند تا توسط والدین خود نصیحت شوند و یا حتی شنونده سرزنش های آنها باشند. برای فرزندان هم لازم است تا یاد بگیرند در مواقعی، احساس پدر و مادر خود را درک کنند و در برابر گفته‌های آنها، سکوت کنند حتی در مواردی که تصور می‌کنند شنونده صحبت‌هایی منطقی نیستند. لازم است به خود متذکر شوند که والدین آنها، نسبت به آنها دلسوزند و اگر با این تصور به پدر و مادر خود نگاه کنند، راحت‌تر می‌توانند به گفته های آنها گوش بسپارند. مهم این است که باور داشته باشیم که سکوت کردن و شنیدن دیگران، مهارتی ارزشمند و مفید است که اثرات مطلوب آن، در درجه اول برای خودتان و سپس برای تمامی کسانی که با آنها به نوعی در ارتباط هستید، مفید است. وقتی با آرامش به سخنان طرف مقابل گوش می‌دهید، به ایجاد روابطی آرامش بخش و سودمند، کمک می‌کنید و مقدمه‌ای برای رسیدن به نتایج مثبت و سودمند را فراهم می‌کنید.

مبارزه با غیبت

برای اینکه با غیبت مبارزه شود، خداوند روش‌هایی را بیان می‌کند که از جمله آنها می‌توان به ترک همنشینی و مجالست با غیبت کنندگان اشاره کرد که در آیه۶۸ سوره انعام به آن توجه داده شده است. در روایتی از پیامبر(ص) در ذیل آیه آمده است که مؤمنان از همنشینی با غیبت کنندگان خودداری کنند تا آنان از عمل خود دست بردارند، زیرا طرد اجتماعی که به شکل خودداری از مجالست با آنان شکل می‌گیرد، می‌تواند مهم ترین بازدارنده از انجام غیبت و یک نوع مبارزه منفی با علل و عوامل آن باشد. این گونه است که جامعه می‌تواند با در پیش گرفتن مبارزه منفی، خود را به سمت و سویی ببرد که مردم از غیبت کردن و غیبت شنیدن بیزاری بجویند. به هرحال چنان که خداوند در این آیه بیان کرده و پیامبر(ص) تفسیر نموده است (نورالثقلین، چ۱ ص۷۲۶، حدیث۱۱۶) می‌توان با طرد اجتماعی و مبارزه منفی با این بیماری و ناهنجاری اجتماعی مبارزه کرد. روش دیگر تذکر زبانی است که انسان وقتی غیبت کسی را شنید بلافاصله غیبت کننده را از این کار نهی کند و به او صراحتا بگوید غیبت نکن. این کار شدنی است و به‌خوبی جواب داده است منتها اندکی جرأت و شهامت لازم دارد. یکی از روش‌های لطیف ترک غیبت که بستگی به توانایی و هوش شنونده غیبت دارد اینکه اگر نمی تواند ترک مجالست کند یا به صراحت غیبت‌کننده را از کارش بازدارد، لااقل با زیرکی مدار سخن را تغییر دهد و محور بحث را به جای دیگری سوق دهد تا فضای بحث از حالت غیبت خارج شود، این روشی است که بارها به تجربه انجام گرفته و امکان پذیر بودن آن ثابت شده است. روش دیگر اینکه انسان اساسا از پدید آمدن بستر غیبت جلوگیری کند، یعنی اگر قرار است درباره کسی صحبتی به میان آید پیش از آن اندیشه کند که اگر سخن گفته شود آیا محور کلام به غیبت او منجر می‌شود یا خیر و در صورت احتمال دادن غیبت ولو ضعیف از طرح کردن موضوع خودداری کند تا بدین ترتیب زمینه غیبت را از بین ببرد.