انفاق و ثبات روانی

از نظر قرآن، انسان اگر کار نيکي انجام مي دهد، پيش از آنکه ديگران از آن سودي برند، خود شخص است که از اين کارش بهره مند مي شود. خداوند کيفر کار بد را به همان ميزان می‌دهد (نباء، آيه 28) و از عدالت بيرون نمي رود و ذره اي ظلم روا نمي دارد. اما اگر کسي کار نيکي انجام دهد اين گونه نيست که به همان ميزان پاداش بگيرد، بلکه پاداش مضاعف مي گيرد که بخشي در دنيا و بخشي در آخرت است. آن کس که فقط گرايش به دنيا دارد پاداش کار خيرش را در دنيا مي گيرد و خداوند به او طوري مي دهد که در قيامت ديگر مدعي پاداش نشود. از اين رو کافراني که کار خير کردند در همين دنيا چنان بهره مند مي شوند که آسايش در زندگي آنها موجب تعجب مؤمنان مي شود. (زخرف، آيات 32 تا 34) خداوند در اين باره مي فرمايد: کساني که زندگي دنيا و زيور آن را بخواهند، جزاي کارهايشان را در آن به طور کامل به آنان مي دهيم و به آنها در دنيا کم داده نخواهد شد. اينان کساني هستند که در آخرت جز آتش برايشان نخواهد بود و آنچه در آنجا کرده اند به هدر رفته و آنچه انجام ميداده اند باطل شده است. (هود، آيات 15 و 16)

اما آناني که براي رضايت خدا خدمتي نيک به ديگران مي کنند، نه تنها چند برابر پاداش می‌گيرند، چنانکه مي فرمايد: وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِي الْاَرْضِ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ اَسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا وَ يَجْزِيَ الَّذِينَ اَحْسَنُوا بِالْحُسْنَي؛ و هر چه در آسمان ها و هر چه در زمين است از آن خداست تا کساني را که بد کرده اند به سزاي آنچه انجام داده اند نه بيشتر کيفر دهد و آنان را که نيکي کرده اند به نيکي و بيشتر پاداش دهد. (نجم، آيه 31) بلکه مهم ترين پاداش، ثبات رواني و استواري آن است به گونه اي که مضطرب و پريشان نمي شوند و تحت تأثير تکانه ها قرار نمي گيرند: و مَثَل صدقات کساني که اموال خويش را براي طلب خشنودي خدا و استواري روحشان انفاق مي کنند، همچون مَثَل باغي است که بر فراز پشته اي قرار دارد که اگر رگباري بر آن برسد، دو چندان محصول برآورد و اگر رگباري هم بر آن نرسد، بارانِ ريزي براي آن بس است و خداوند به آنچه انجام مي دهيد بيناست . (بقره، آيه 265)

روزنامه كيهان، شماره 21709 به تاريخ 7/6/96، صفحه 6 (معارف)