عالم قدس و ربوبى

شاگردان و افرادى که با ایشان ملاقات دارند، توصیه مى کنند: «به عالم قدس و ربوبى توجه پیدا کنید و از وابستگى هاى دنیایى و مادى بپرهیزید تا حقایق معانى براى شما کشف شود.» و در یکى از درس هاى - ظاهراً نبوّت عامّه - مى فرمودند: «اگر کسى بتواند از این تکثّرها خود را برهاند و با توشه تزکیه طریق حق را طى کند، علاوه بر احاطه اى که به لبّ معنا پیدا مى کند، مشاهدات و مکاشفاتى نیز براى او حاصل مى شود و به باطن عالم هستى راه مى یابد. مثلا موقع قرائت قرآن، معانى آیات براى او متمثل مى شودمثل این که وقتى آیات سوره نوح را تلاوت مى کند، تمام آن وقایع و قضایایى که اتفاق افتاده را مشاهده مى نماید.» و خود ایشان هم از این مکاشفات داشته اند که نمونه هایى را در قالب نظم، در دیوان اشعار و مواردى را در کتاب «انسان در عرف عرفان» آورده اند و نکته مهم این است که مکرر ایشان تصریح مى فرمایند: راه رسیدن به این مقامات فقط مراقبه است یعنى مواظب نفس بودن و حدود الهى را رعایت کردن که مبادا به انحراف کشیده شود و از مرحوم علاّمه طباطبایى نقل فرمودند که مراقبه، بذر مکاشفه است و تا طهارت نفس نباشد، نمى توان حقیقت علوم را دریافت^([41]).

بر اثر همین حالات معنوى، استاد حسن زاده بر نردبانى از کمال بالا رفت و مدارج ویژه اى را پیمود که چشم باطنى و بصیرت درونى ایشان را باز کردبه نحوى که مى توانند باطن افراد را ببینند و از حقیقت وقایع و حوادث با خبر شوند. ایشان مى نویسد: «اگر چشم برزخى انسان در همین نشأت باز شود، اکثر ناس را در ایاب و ذهاب به کوى و برزن و سوق کالفراش المبثوث مى بیند. این کمترین، در برخى از منامات، بلکه در حال یقظه (بیدارى) ارواح را به صورت گنجشک دیده است.»^([42])

یک بار که نگارنده خدمتشان رفتم، فرمود: «چند لحظه قبل کسى دم درب خانه با من کار داشت و چون در را گشودم، با یک خرس رو برو شدم.» باطن آن فرد در این حالت بروز کرده بود.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه