عمل وسیله بهشت

همان طور که انسان در این جهان در اثر زحمت و تلاش شبانه روزی و تحصیل علم در طول سالیان متمادی به درجه عالی و رفیع در دانش نایل می‌شود، نیل به مراتب ایمان و درجات بهشت و برخورداری از نعمتهای اخروی خداوند نیز با سعی و کوشش و انجام اعمال صالح در این جهان حاصل می‌شود. این دنیا مزرعه آخرت می‌باشد و هر آنچه از اعمال خیر و بد که انسان‌ها در این جهان انجام می‌دهند در دنیای آخرت درو خواهند کرد.‌

از مکافات عمل غافل مشو

گندم از گندم بروید جو زجو

عمل صالح و کردار نیک نتیجه اش رسیدن به مراتب بهشت می‌باشد. در این زمینه سخنان گهرباری از رهبران دینی وجود دارد: پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: «هر کس مشتاق بهشت و خواهان نعمت‌های بی نظیر و جاودانی آن باشد، باید به انجام اعمال خیر و پسندیده بشتابد و هر کس از جهنم و غذاب آن بیمناک است، باید از خواهش‌های ناروای نفس چشم بپوشد». خداوند در قرآن می‌فرماید: «و من عمل صالحاً فلانفسهم یمهدون». هر کس کار شایسته ای انجام دهد برای خود جایگاه می‌سازد و پاداش عمل، به خود آنها می‌رسد و گمان نکنید که ایمان و کفر و کردارهای زشت و زیبای شما برای خدا نفعی دارد، این شما هستید که از آن خشنود یا ناراحت و غمگین می‌شوید.‌

امیر مومنان علی (ع) فرموده اند: اجر و پاداش با انجام عمل صالح به دست می‌آید.

انسان به وسیله اعمال صالح و کردارهای پسندیده می‌تواند مدارج عالی تعالی و ترقی را بپیماید. امام صادق (ع) فرموده اند: عمل صالح و کردار پسندیده شخص، پیش از او به بهشت رفته تا جایگاهش را در بهشت آماده سازد.

انسان اگر بخواهد از اعمال خود پشیمان نشود و نتیجه مطلوبی از آنها بگیرد، باید هنگام عمل دقت کند و شرایط لازم را به جا بیاورد تا عملش محکم و استوار باشد. وقتی تاریخ اسلام را ورق می‌زنیم و سیره پیامبر اکرم را می‌خوانیم می‌بینیم نه تنها آن حضرت در امور مهم دقت می‌کرد و جوانب آن را در نظر می‌گرفت، بلکه در ساده ترین کارهایش هم ظرافت و باریک بینی را رعایت می‌کرد و با عمل خود، مردم را به دقت و محکم کاری در کارها فرا می‌خواند. هنگامی که ابراهیم (ع) پسر رسول خدا (ص) در گذشت، ایشان فقط گریستند و فرمودند: وقتی قلب محزون می‌شود اشک از چشم می‌ریزد ولی سخنی که باعث خشم و غضب خدا شود نمی گوییم. ایشان در کنار قبر فرزندش ایستاده بود و اصحاب مشغول کفن و دفن بودند.

حضرت در این وقت روزنه و نقیضه‌ای در قبر او دید و با دست خود، آن را اصلاح نمود و سپس فرمود: هر فرد فرد شما از مسلمانان وقتی عمل را انجام داد باید آن را محکم و استوار سازد.‌

دقت در تمام امور و باریک بینی در همه کردارها مطلوب پسندیده است بویژه آن عمل، عبادی باشد که در این صورت لازم است که انسان بیش از حد دقیق بوده و تمام آداب و شرایطش را رعایت نماید. در بسیاری از اعمال، سهل انگاری و عدم دقت می‌تواند کل اثرات آن کار را از بین برده و نتایج آن را عوض کند و یا به جای نتیجه مثبت و نیکو در جامعه اسلامی، ضرر و زیانش به دیگران برسد. ولی اگر کار و عمل خود را به نحو احسن و با اهتمام و علاقه وافر انجام دهد، آثار خیر آن دو یا سه برابر می‌گردد. البته منظور وسواس و زیاده روی در انجام امور نیست بلکه دقت نظر و به کارگیری حداکثر تلاش و صرفه جویی در وقت، رعایت آداب و اصول منحصر به فرد آن و رعایت قصد قربت هنگام انجام عمل می‌باشد.‌