دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آیا در خواست شفاعت از اولیا مایه شرک نیست و نوعی پرستش آنان به شمار نمی رود ؟

No image
آیا در خواست شفاعت از اولیا مایه شرک نیست و نوعی پرستش آنان به شمار نمی رود ؟

پرسش:

آیا در خواست شفاعت از اولیا مایه شرک نیست و نوعی پرستش آنان به شمار نمی رود ؟

پاسخ:

اعتقادبه شفاعت اولیای الهی در روز رستاخیز ، از اصولی است که کسی در آن شک و تردید ندارد و همه فرق اسلامی به شفاعت پیامبران و به ویژه پیامبر خاتم ( صلی الله علیه و آله ) اعتقاد راسخ دارند . تنها اختلافی که پس از ظهور ابن تیمیه در قرن هشتم و محمد بن عبد الوهاب در نیمه های قرن دوازدهم هم پیش آمد ، این بود که آیا می توان در این جهان نیز از شفیعان واقعی در خواست شفاعت کرد ؟ اصولا « استشفاع» یعنی طلب شفاعت ، در کتاب های حدیثی و تفسیری به معنی در خواست دعا وارد شده است . مثلا بخاری ، محدث معروف اهل سنت در صحیخ خود بابی را با این عنوان آورده است : « هرگاه مردم در هنگامی قحطی از پیشوایان خود بخواهند که برای آنان از خدا باران بطلبد ، نباید در خواست آنان را رد کند » . در خواست دعا از مومن از امور پسندیده است ، چه رسد به انبیاء و اولیاء . از این گذشته برخی از یاران پیامبر از خود آن حضرت در زمان حیات و یا پس از در گذشت ایشان در خواست شفاعت می کردند . برای مثال : وقتی پیامبر گرامی ( صلی الله علیه و آله ) در گذشت ، بدن مبارک اوصحیح است را با پارچه ای پوشانیده ، منتظر بودند که مسلمانان در کنار مسجد گرد آیند تا مراسم « تجهیز » و تغسیل و نماز و تدفین انجام گیرد . در این هنگام ، وقتی ابو بکر وارد خانه پیامبر ( صلی الله علیه و آله ) شد ،پارچه را از چهره پیامبر بر گرفت ، خود را روی پیکرش افکند . اورا بوسید و چنین گفت :پدر و ماردم فدای تو باد ! تو در زندگی و پس از مرگ پاک و پاکیزه هستی . ما را ای محمد نزد خدایت یاد کن و ما را به خاطر داشته باش. جمله های « اذکر نا عند ربک » جز در خواست شفاعت چیزی نیست . مرکز پاسخگو: کتاب گزیده راهنمای حقیقت، آیت الله شیخ جعفر سبحانی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS