دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اخلاق گروهی Group ethics

No image
اخلاق گروهی Group ethics

كلمات كليدي : اخلاق گروهي، تقسيمات اخلاق، اخلاق شخصي، اخلاق گروهي

نویسنده : سلیمان اکبری

 رفتار، افعال و تفکرات انسانی به وسیله‌ اخلاق قضاوت می‌شوند. درستی و نادرستی در روابط انسانی، حس مسئولیت فردی و اجتماعی، نیکو و زشت شمردن امور در حوزه‌های مختلف براساس نگرش‌های متفاوت به هستی، به وسیله اخلاق مورد داوری قرار می‌گیرند. اخلاق راهنمای عمل فرد بر مبنای ارزش‌ها در یک حوزۀ‌ ایدئولوژیک مشخص و ترازوی رفتار، اعمال و تفکرات خوب و بد افراد است.

تقسیم کلان اخلاق

هنجارهای اخلاقی در یک تقسیم کلان به دو دسته تقسیم می‌شوند:

  • اخلاق شخصی؛ که ناظر به رشد و شکوفایی شخصی است.
  • اخلاق گروهی؛ که ناظر به امور اجتماعی است. برای مثال؛ این‌که شخص مراقب باشد عمرش را به بطالت نگذراند، مربوط به اخلاق فردی است و این‌که به دیگری ظلم نکند و حقوق کسی را پایمال نکند مربوط به اخلاق اجتماعی است.

انواع گروه‌ و تعریف آن

 جامعه‌شناسان سه نوع گروه را از هم متمایز نموده‌اند.

 الف) گروه‌های اتفاقی: تعدادی از افراد که به طور اتفاقی در یک زمان و مکان با انگیزۀ‌ واحدی جمع شده‌اند؛ مانند گروه مسافران.

ب) گروه‌های مشترک: تعدادی از افراد که ویژگی‌های مشترکی دارند؛ مانند گروه‌های هم‌سن، قومی، نژادی، جنسی و یا شغلی.

ج) گروه‌های سازمان یافته: تعداد افرادی که در نوعی الگوی سازمان یافتۀ روابط متقابل و منظم سهیم‌هستند؛ مانند اعضای یک باشگاه ورزشی یا کارمندان ادارات مختلف که در الگوهای سازمان یافته روابط متقابل و تکراری شریک‌ می‌باشند.

اخلاق گروهی

 اخلاق گروهی Group morality، عبارت است از؛ «مجموع اصول اخلاقی حاکم بر یک گروه که توسط اعضای آن گروه پذیرفته شده است، و نقض آنها در بین اعضاء ناپسند شمرده می‌شود.»

اخلاق گروهی یا جمعی، با توجه به سه نوع گروه که متمایز شد، سطوح متفاوتی پیدا می‌کند. در گروه نوع اوّل که افراد به طور اتفاقی و فقط با انگیزۀ واحدی جمع شده‌اند، اصول اخلاقی آنها، یک سری اصول عامی است که ضمانت اجرایی ندارد و ممکن است با یک حادثۀ خاص و یا در یک شرایط خاص، نقض شود؛ مانند این‌که تماشاگران بازی فوتبال، اصولی اخلاقی چون رعایت حقوق دیگران، حفظ اموال عمومی، تشویق به موقع تیم مورد علاقه و... را پذیرفته‌اند؛ ولی در صورت بازنده شدن تیم، ممکن است این اصول اخلاقی به راحتی نقض شود.

در گروه نوع دوم، افراد با ویژگی‌های مشترکی که دارند و در یک رده جای می‌گیرند، اخلاق گروهی، یک نوع ضمانت اجرایی درون گروهی پیدا می‌کند. اعضای گروه با سرزنش کردن و ابراز تنفر نسبت به ناقض این اصول اخلاق گروهی، یک گونه ضمانت ایجاد می‌کنند؛ برای مثال، وقتی می‌گوئیم اخلاق زنانه، اخلاق مردانه، اخلاق جوانان و…، اگر فردی که در این رده‌ها جای می‌گیرد، بخواهد آن اصول اخلاقی را نقض نماید با سرزنش اعضای گروه مواجه می‌شود و به همین خاطر به راحتی نقض نمی‌شود.

در گروه نوع سوم که افراد در نوعی الگوی سازمان یافته روابط متقابل و منظّم، شریک هستند، اخلاق گروهی ضمانت اجرایی برون گروهی دارد. اخلاق گروهی در چنین گروه‌هایی به صورت قوانین بر اعضای گروه حاکم است و ناقض آنها مجازات می‌شود. برای مثال کارمندان یک اداره، اگر از قوانین تخلّف نمایند و یا اگر اعضای عضو یک اتحادیه یا باشگاه، از قوانین حاکم بر آنها تخلّف نمایند، توسط ناظران، مجازات می‌شوند.

مقاله

نویسنده سلیمان اکبری

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS