دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

او گناهان را به نیکی ها تبدیل میکند

No image
او گناهان را به نیکی ها تبدیل میکند

    نتیجه توبه

    فی القرآن الکریم إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ‏ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً

    «مگر آن كسان كه توبه كنند و ايمان آورند و كارهاى شايسته انجام دهند . خدا بديهايشان را به نيكيها تبدیل مى‏كندو خدا آمرزنده و مهربان است».[1]

    یاد خدا

    رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: ما جَلسَ قَومٌ يَذْكرونَ اللَّهَ إلّا ناداهُم مُنادٍ مِن السّماءِ: قومُوا فَقد بُدِّلَتْ سيّئاتُكُم حَسَناتٍ وغُفِرَتْ لَكُم جَميعاً

    پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ گروهى در انجمن خود ياد خدا نمى‏كنند، مگر آن كه ندا دهنده‏اى از آسمان بر آنان ندا مى‏دهد: برخيزيد! كه خداوند گناهان و زشتيهايتان را به نيكى بدل كرد و همه شما را آمرزيد.[1]

    یاد خدا در هنگام توبه

    لإمامُ الصّادقُ عليه السلام: أوحى‏ اللَّهُ عزّ وجلّ إلى‏ داوودَ النَّبيِّ على‏ نبيّنا وآلهِ وعلَيهِ السّلامُ: يا داوودُ، إنّ عَبديَ المؤمنَ إذا أذْنَبَ ذَنباً ثُمّ رَجعَ وتابَ مِن ذلكَ الذَّنبِ واسْتَحيى‏ مِنّي عندَ ذِكْرِهِ غَفَرْتُ لَهُ، وأنسَيْتُهُ الحَفَظَةَ وأبْدَلْتُهُ الحسَنَةَ، ولا ابالي وأنا أرْحَمُ الرّاحِمينَ.

    امام صادق عليه السلام: خداوند عزّوجلّ به داوود پيامبر- كه بر پيامبر ما و خاندانش و بر او درود باد- وحى كرد: اى داوود! هرگاه بنده مؤمن من گناهى كند و سپس از آن گناه برگردد و توبه نمايد و به هنگام ياد كردن از آن گناه از من شرم كند، او را مى‏آمرزم و آن گناه را از ياد فرشتگان نگهبان اعمال مى‏برم و آن را به نيكى بدل مى‏كنم. و از اين كار باكى ندارم كه من مهربانترين مهربانانم.[1]

    پرده پوشی خدا

    لإمامُ الصّادقُ عليه السلام: «فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ»-: هذهِ فيكُم، إنَّهُ يُؤتى‏ بالمؤمنِ المُذنِبِ يَومَ القيامةِ حتّى‏ يُوقَفَ بينَ يَدَيِ اللَّهِ عزّ وجلّ، فيكونُ هُوَ الّذي يَلِي حِسابَهُ ... حتّى‏ يُوقِفَهُ على‏ سَيّئاتِهِ كُلِّها، كُلُّ ذلكَ يقولُ: أعْرِفُ، فيقولُ: سَتَرْتُها علَيكَ في الدُّنيا وأغْفِرُها لَكَ اليَومَ، أبْدِلوها لِعَبدي حَسَناتٍ. قالَ:فتُرْفَعُ صَحيفَتُهُ للنّاسِ فيقولونَ: سُبحانَ‏اللَّهِ، أمَا كانَتْ لهذا العبدِ سَيّئةٌ واحِدةٌ؟!

    امام صادق عليه السلام‏- درباره آيه «خداوند گناهان اينان را به نيكيها بدل مى‏كند»- فرمود: اين آيه درباره شماست. در روز رستاخيز مؤمن گنهكار را آورده، در برابر خداوند عزّوجلّ نگه مى‏دارند و خداوند، خود، به حسابش رسيدگى مى‏كند ... تا آن كه وى را بر همه گناهانش آگاه مى‏سازد و او همواره مى‏گويد: مى‏دانم. پس، خداوند به او مى‏فرمايد: در دنيا گناهان تو را پرده‏پوشى كردم، و امروز آنها را مى‏بخشم. گناهان بنده مرا به نيكى تبديل كنيد.پس، نامه اعمال او در برابر مردم بالا برده مى‏شود. آنها مى‏گويند: سبحان اللَّه! آيا اين بنده حتّى يك گناه هم نداشته است؟![1]

منابع:

  1. الفرقان: 70.
  2. عدّة الداعي: 238.
  3. بحار الأنوار: 6/ 28/ 30.
  4. بحار الأنوار: 7/ 288/ 5.

منبع:پژوهه تبلیغ

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS