دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

بیان بعضی از اذکار سیر وسلوک

No image
بیان بعضی از اذکار سیر وسلوک
بالجملة ما برای زنده نمودن دل ، ذکر[1]خدا و خصوص اسم مبارک یا حی یا قیوم با حضور قلب مناسب است ... و از بعض اهل ذکر و معرفت [2]منقول است که در هر شب و روزی ، یک مرتبه در سجده رفتن و بسیار گفتن لااله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین[3] برای ترقیات روحی خوب است و از بعضی سالکان[4] راه آخرت نقل فرموده که چون ازحضرت استاد خود فایده این عمل را شنید، در هر شبی و روزی یک مرتبه سجده می رفت و هزار مرتبه این ذکر شریف را می گفت و از بعضی دیگر نقل فرموده که سه هزار مرتبه می گفت [5]و از حضرت زین العابدین و سید الساجدین علی بن الحسین علیهماالسلام منقول است که سنگ خشن زبری را ملاحظه فرمود، سر مبارک را بر آن نهاد و سجده نمود و گریه کرد و هزار مرتبه گفت : [6] لااله الاالله حقا حقا، لااله الاالله تعبدا و رقا، لااله الاالله ایمانا و تصدیقا[7] .
 
منبع :
شرح حدیث جنود نوشته حضرت امام خمینی (ره)
پی نوشت:


[1] - ذکر: مقصود از ذکر در اینجا ذکر زبانی است که پایین ترین درجات آن می باشد. اما مرحله بالای ذکر، ذکر قلبی است و آن توجه به حق تعالی و غفلت از ماسوای اوست (شرح گلشن راز و شرح منازل )
[2] - اهل معرفت و اهل ذکر: به موعظه بعدی مراجعه می شود.
[3] - خدا و معبودی جز تو نیست ، تو منزه هستی ، همانا من از ستمگران می باشم (انبیاء / 87)
[4] - سالکان راه آخرت : (اصحاب قلوب یا اهل الله ) کنایه از مردان خدا واهل معرفت و سالکان الی الله است و اصطلاح ارباب کشف نیز به کسانی گویند که حقایق این باطن این عالم را بر اساس مراتبی که دارند برایشان تجلی کرد و به چشم دل آن را مشاهده کرده اند (فرهنگ اصطلاحات عرفانی ، سجادی )
[5] - المراقبات ، میرزا جواد آقا ملکی تبریزی ، (ره ) ص 123
[6] - وسائل الشعه ، ج 6، ص 382
[7] - شرح حدیث جنود، ص 125

 

Powered by TayaCMS

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS