دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تأثير زمان و مكان در بخشش گناهان

No image
تأثير زمان و مكان در بخشش گناهان

برگرفته از: فارس

يکي از سؤالاتي که در ماه رمضان مطرح مي شود اين است که آيا مرگ انسان در زمان خاص مثلاً در ماه رمضان تأثيري در بخشش يا عذاب انسان دارد؟ مرکز مطالعات و پاسخگويي به شبهات حوزه علميه قم در اين رابطه اين گونه پاسخ مي دهد:

بر اساس بيان قرآن کريم که فرموده است «فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ/وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ»(1)، پس هر کس که هم وزن ذره اي نيکي کند نتيجه آن را مي بيند و هر کسي ذره اي بدي کند، نتيجه آن را خواهد ديد. با اين وصف، هر کس و هر انسان با اعمال خود مهمان سفره خويش است که در دنيا آن را براي خود آماده کرده است.

در مرحله دوم، گرچه زمان مقدس و يا مکان مقدس، علت تامّه نيست و ناجي و نجات دهنده نيست، يعني هر کسي را با هر عملي و با هر عقيده اي که داشته باشد، در مکان مقدس دفن کند و يا در زمان مقدس بميرد، موجب رفع کل عذاب آن نيست، اما براي فرد مؤمن، گرچه ممکن است تمام و کمال موجب رفع عذاب نشود، امّا خالي از عنايات و برکات الهي نيست.

چنانکه پيامبراکرم(ص) سفارش کرده است که براي مؤمن، مردن و دفن کردن در حرم خدا (کعبه) و حرم رسول او (مدينه) برکاتي دارد(2) و هم آمده است: کساني که در اطراف کعبه دفن شده و مؤمن به خدا و رسولش بوده، روز قيامت، کعبه شفيع آنها مي شود. (3)

قطب راوندي در کتاب «دعوات» از اميرالمؤمنين(ع) نقل مي کند که پيامبر اکرم(ص) فرمود: هنگامي که موسي(ع) از دريا گذشت و آب ها قطع شد، حضرت موسي(ع) استخوان هايي از بني آدم آنجا يافت، گفت: خدايا اينها را چکار کنم؟ خداوند در پاسخ فرمود: اي موسي آنها را حمل کن به سوي قبر يوسف، موسي(ع) آنها را به کنار قبر يوسف برده دفن کردند.(4)

همچنين حضرت يوسف(ع) جنازه حضرت يعقوب(ع) را در صندوقي گذاشت و آن را به سوي بيت المقدس فرستاد.(5) از اين روايات استفاده مي شود که مکان مقدس، براي دفن مؤمن خالي از برکات نيست، براي اينکه ارواح انسان ها از عالم برزخ به سوي خانواده و از جمله به محل دفن خود بر مي گردند و با آن محل در ارتباطند، هرگاه مؤمني در کنار جوار يکي از پيامبران الهي و يا ائمه معصومين(ع) دفن شود، معلوم است که برکات ايشان بر آنان نيز تأثير کرده، موجب رفع عذاب و تخفيف مي شود.

درباره زمان و روز خاص نيز برخي از روايات اشاره دارد که مردن در آن زمان موجب تخفيف عذاب بعد از مردن مي شود، از آن جمله درباره مردن در روز جمعه، چنين روايت شده است، ابان بن تغلب از امام صادق(ع) نقل کرده است: «من مات ما بين زوال الشمس من يوم الخميس الي زوال الشمس من يوم الجمعه اعاذه الله من ضغطة القبر»، کسي که ما بين ظهر روز پنج شنبه تا ظهر روز جمعه بميرد، خداوند او را از عذاب قبر نجات مي دهد.(6)

در باب تقدس زمان، رسول اکرم(ص) فرموده است: «انّ لربّکم في ايام دهرکم نفحات».(7) خداوند سبحان در بعضي از ايام کرامات و برکاتي قرار داده است، از اين بيان نيز به خوبي استفاده مي شود که برخي از زمان ها، کرامت هاي ويژه اي دارد و برکات خاصي نصيب انسان مي شود، از اينکه امام صادق(ع) فرموده است، روز جمعه باعث تخفيف عذاب قبر مي شود، شايد يکي از روزهايي که برکات الهي در آن است، روز جمعه باشد، لذا تأکيد در ذکر، دعا و غسل در آن روز شده است.

ماه مبارک رمضان شايد قدر متيقن اين ايام باشد که نسيم هاي ويژه خداوند در آن ظهور يابد. چون رسول خاتم(ص) در خطبه روز جمعه ماه شعبان فرمود: ماه رحمت، ماه برکت، ماه مغفرت و...به سوي شما روي کرده است، بنابراين، اگر انسان مؤمن در اين ماه از دنيا برود، بر اساس برکات ويژه اي که دارد، معلوم است که موجب تخفيف و يا رفع عذاب مي شود، چنانکه در فضيلت ماه رمضان وارد شده است که در هر شب، خداوند هزارها انسان گناهکار را از عذاب نجات مي دهد.(8) با اين وصف، اگر انسان مؤمن در يکي از شب ها و روزهاي آن ماه از دنيا برود اميد زياد است که شامل رحمت خاص خداوند شود.

در نتيجه، چنانکه اشاره شد، در مرحله اول هر انسان درگير اعمال خود است، در ثاني، گر چه رابطه خاص ميان زمان و مردن نيست که به طور مطلق، زمان خاص و مقدس موجب رفع عذاب و يا تخفيف باشد، از اينکه خداوند به بعضي از مکان ها قداست خاصي داده است، براي بعضي از زمان ها نيز چنين است. بنابراين، طبق روايت پيامبر اکرم(ص) که در روزگار شما خداوند در بعضي از روزها، نسيم ها و برکاتي دارد، احتمال زياد آن است که همزمان شدن مرگ انسان در آن زمان ها موجب تخفيف عذاب و بخشش گناهان شود، چنانکه در روز جمعه موجب تخفيف مي شود.

____________

    پی نوشت ها:

  1. زلزال : 7-8.
  2. ميرزا حسين نوري طبرسي، مستدرک الوسايل، بيروت، مؤسسه آل البيت، ج2، باب 13 و ج1، ص308.
  3. همان، ص309، ح4.
  4. همان، ص314، ح16.
  5. همان، ح17.
  6. شيخ صدوق، ثواب الاعمال، ترجمه غفاري، علي اکبر، تهران، کتابفروشي صدوق، ص433.
  7. بحارالانوار،ج7، ص221
  8. شيخ عباس قمي، مفاتيح الجنان، اعمال ماه مبارک رمضان و شب هاي قدر.

        روزنامه كيهان، شماره 21655 به تاريخ 3/4/96، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS