دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تفاوت استخاره و توکل

پاسخ:شهیدمطهری در پاسخ به این سوال در کتاب گفتارهایی در اخلاق اسلامی، صفحه31 می‌فرماید: استخاره به دعا نزدیک تر است از توکل.
تفاوت استخاره و توکل
تفاوت استخاره و توکل

پرسش: آیا استخاره را می‌توان به مثابه توکل دانست یا اینکه این دو مقوله با یکدیگر تفاوت های اساسی دارند؟

 

پاسخ:شهیدمطهری در پاسخ به این سوال در کتاب گفتارهایی در اخلاق اسلامی، صفحه31 می‌فرماید: استخاره به دعا نزدیک تر است از توکل. چه آن استخاره ای که قطعی تر است از این استخاره ای که ما می‌کنیم. ما در اسلام دو استخاره داریم که یکی از آن دو متروک است و دیگری رایج. استخاره‌ای که متروک است ولی معتبرتر است این است که پیغمبراکرم(ص) فرمود: اگر در کاری مردد شدید یعنی نتوانستید راه صحیح را به دست بیاورید، بروید نماز بخوانید و دعا کنید (ترتیب خاصی هم دارد) و هفت بار از خداوند بخواهید که در این کاری که شما الان در آن گیج و گم هستید و نمی‌دانید که راه صحیحش این طرف است یا آن طرف، آنچه را که خیر است در دل شما القا کند. بعد از این دعا اگرچیزی در قلب شما القا شد، شما این را الهام خدا بدانید و دنبالش بروید. در این استخاره، دیگر نه قرآن باز کردن است و نه تسبیح و طاق و جفت. دعاست و پیغمبر(ص) فرمود: در چنین شرایطی هرچه به قلب شما القا شد، این را یک الهام خدا بدانید، بروید که آن حقیقت خواهد بود.

استخاره‌ای که ما طبق معمول می‌کنیم این هم دعاست ولی با یک فرمول مخصوص. ما دعا می‌کنیم که: خدایا آنچه که خیر است به ما بنمایان. ولی در آنجا پیغمبر فرمود: راه نمایاندنش این است که هرچه در دلت القا شد آن را علامت خیر بدان. (در روش دیگر) اینجا ما با خدا یک قرارداد می‌بندیم، می‌گوییم خدایا اگر مثلاً این دانه‌ها طاق درآمد قرارداد من و تو این باشد که خیر این است و اگر جفت درآمد قرارداد من و تو این باشد که آن را خیر نمی‌بینی. آن وقت نمی‌گوییم خدایا آنچه که در قلب من القا شد، بلکه می‌گوییم خدایا دست من را هر جا تو بردی، اگر روی طاقها بردی می‌فهمم که این خیر است، اگر روی جفتها بردی معلوم می‌شود، این شر است. هر دوی اینها از باب دعاست نه از باب توکل، یعنی از این باب است که انسان می‌خواهد خدا راه را برایش روشن کند. دعا مربوط به پیش روست. یعنی خدایا یک چراغی به من بده که من بفهمم از این طرف بروم یا از آن طرف، توکل آنجایی است که انسان می‌فهمد کجا باید برود ولی تکیه گاه ندارد. یک تکیه گاه محکم می‌خواهد که به آن تکیه کند و به آنجا که می‌داند برود. باب استخاره باب توکل نیست.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS