دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ثمره صبر و بردباری

No image
ثمره صبر و بردباری  


به مناسبت سوم رجب، سالروز شهادت امام هادی(ع)


امام هادي(ع) فرمود: المصيبه للصابر واحده و للجازع اثنتان. بلا و مصيبت براي شخص صبرکننده يکي است و براي شخص کم تحمل و کم طاقت، دو تا خواهد بود. (منتهي الامال ج 2 ص 574)


    ظاهرا دو تا بودن مصيبت جزع کننده و انسان کم تحمل، يکي اصل مصيبت وارده بر اوست و دومي مصيبت نابودشدن اجر و پاداش اخروي وي است. علاوه اينکه بي تابي کردن، خود نوعي درد و رنج روحي است و غم آدمي را شدت مي بخشد. (همان) ضمن اينکه بي تابي کردن، شان و منزلت و عزت آدمي و اطرافيان وي را ضايع مي کند و به قول معروف آبروي انسان را برباد مي دهد. مطابق تعريف محقق طوسي صبر عبارت است از نگاه داشتن نفس و خودداري انسان از جزع و بي تابي نمودن به هنگام ناگواري ها و سختي ها و بلاهاست. (درس هايي از اخلاق ص 103) صبر در واقع ناشي از معرفت و نوع نگاه انسان به جهان است و ميزان صبوري و مقاومت آدمي بستگي کامل دارد به ميزان درک و يقين او.


        معجون بوذرجمهر


    نقل مي کنند که کسري بر بوذرجمهر حکيم غضب کرد و دستور داد او را در جاي تاريکي حبس کنند و به دست و پايش زنجير ببندند. پس از مدتي کسي را فرستاد که از او خبر بياورد و حالش را جويا شود. مامور وقتي آمد او را با سينه گشاده و نفس آرميده ديد. از او پرسيد تو دراين زندان با سختي زندگي مي کني اما چنان وانمود مي کني که گويا در آسايش و راحتي بسر مي بري؟ حکيم گفت: من معجوني ساخته ام از شش چيز و آن را مصرف مي کنم لذا مرا بااين حال خوش، مشاهده مي کني. مامورگفت: آن معجون را به ما نيز ياد بده تا استفاده کنيم.

حکيم گفت: آن شش چيز عبارت است از:

 1) اعتماد و اطمينان فقط بايد به خدا داشت و نه کس ديگر

 2) بايد دانست که هرچه مقدر شده همان خواهد شد.

 لذا بيخود نبايد نگران شد. در همين رابطه امام کاظم(ع) فرمود: اگر صبر کني سود مي بري و اگر صبر نکني خدا مقدرات خود را عملي مي کند خواه راضي باشي يا نه. همچنين امام اول(ع) فرمود: اگر صبر کني آنچه مقدر الهي است خواهد شد و تو ثواب خواهي داشت و اگر بي تابي کني باز هم مقدر الهي خواهد شد و از براي تو وزر و وبال خواهد بود. (معراج السعاده ص 705-703)


    آنچه خدا خواست همان مي شود


    و آنچه دلت خواست نه آن مي شود


(     علامه طباطبايی)


    3) براي کسي که دچار بلاو مصيبت شده بهترين دارو صبر است.

 

 4) اگر صبر نکنيم چه کنيم؟

 5) اين را در نظر بگيريم که ممکن بود مصيبتي از آن بالاتر و سخت تر به ما برسد.

 6) از اين ساعت تا ساعت ديگر فرج است.

 چون اين مطلب را به کسري اطلاع دادند امر کرد او را از زندان و بند رها کردند و وي را احترام نمودند. (منتهي الامال، ج 2 ص 575

(
    از امام صادق(ع) نقل مي کنند: وقتي مومن را در قبر مي گذارند، نماز در طرف راست و زکات در سمت چپ او قرار مي گيرد و نيکي و احسان، مشرف بر او مي ايستد و صبر نيز درناحيه اي ديگر قرار مي گيرد. هنگامي که دو فرشته سوال مي آيند، صبر خطاب به نماز و زکات و نيکي مي گويد: صاحب خود را دريابيد و پاسخ دو ملک را بدهيد، هرگاه کم آورديد و ازپاسخ ناتوان گشتيد، من در کنار ميت هستم و به او کمک خواهم کرد. (همان)
    صبر تلخ آمد وليکن عاقبت


    ميوه شيرين دهد پرمنفعت


    خداوند به پيامبر(ص) فرمود: هرگاه يکي از بندگان خود را به مرضي مبتلا سازم و او صبر پيشه کند و شکايت خود را پيش عيادت کنندگان مطرح ننمايد، گوشت و خون بدن وي را به گوشت و خوني بهتر از آني که داشت تبديل مي کنم. بنابراين اگر او را شفا دادم، همه گناهانش را مي آمرزم و اگر جان او را گرفتم، قطعا مشمول رحمت خود مي گردانم. (معراج السعاده ص 700)


    شهيد مطهري نقل مي کند: ابوطلحه از ياران پيامبر(ص) زني به نام ام سليم داشت. آنها پسري داشتند که بسيار موردعلاقه آن دو بود. از قضا بر اثر بيماري فوت مي کند. مادر جنازه را در پارچه اي پيچد و آن را در اتاقي مخفي کرد و سپس غذايي مطبوع تهيه نمود و خود را نيز آراسته و خوشبو کرد. ساعتي بعد شوهر آمد و پرسيد: بچه چه شد؟ گفت: او آرام گرفت. زن غذا را آورد و با هم خوردند. لحظاتي بعد ام سليم گفت: آيا اگر به تو اطلاع دهم که امانتي نزدما بود و آن را به صاحبش رد کرديم، ناراحت مي شوي؟ مرد گفت: نه، ناراحتي ندارد. امانت مردم را بايد پس داد. زن گفت: سبحان الله، خداوند فرزند ما را که پيش ما امانت بود، پس گرفت و برد. شوهر از بيان زن تکاني خورد و گفت: به خدا سوگند من از تو که مادر هستي بايد بيشتر صابر باشم. بلند شد و دو رکعت نماز خواند و خدمت رسول خدا رسيد و تمام ماجرا را شرح داد. حضرت فرمود: خداوند امروز شما را قرين برکت کند و نسل پاکيزه اي نصيب شما گرداند. خدا را سپاس که در امت من امثالي مانند شما مردان و زنان صبور قرار داد. (حکايت ها و هدايت ها ص 270)


    
    

            روزنامه كيهان، شماره 21039 به تاريخ 1/2/94، صفحه 8 (معارف)

مقاله

نویسنده محمد مهدی رشادتی
جمع آوری و تدوین محمد مهدی رشادتی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS