دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

خلقت بهشت و جهنم (پرسش و پاسخ) بخش دوم

آیا بهشت و جهنم در حال حاضر برای پاداش و جزای نهایی اعمال انسان‌ها وجود دارد یا خیر؟ اگر جواب مثبت است مکان آن کجا قرار دارد؟
خلقت بهشت و جهنم (پرسش و پاسخ) بخش دوم
خلقت بهشت و جهنم (پرسش و پاسخ) بخش دوم

خلقت بهشت و جهنم (پرسش و پاسخ)

روزنامه کیهان

تاریخ انتشار: 26 اسفند ماه 1396

پرسش:

آیا بهشت و جهنم در حال حاضر برای پاداش و جزای نهایی اعمال انسان‌ها وجود دارد یا خیر؟ اگر جواب مثبت است مکان آن کجا قرار دارد؟

پاسخ:

در بخش نخست پاسخ به این سؤال به اعتقاد جمهور بزرگان شیعه مبنی بر خلقت بهشت و جهنم و بهشت و جهنم از دیدگاه روایات پرداختیم. اینک در ادامه دنباله مطلب ‌را پی می‌گیریم.

مکان بهشت و جهنم

در برخی از روایات آمده است که مردی یهودی از امام علی(ع) پرسید: بهشت و جهنم در کجا واقع شده‌اند؟ حضرت فرمود: بهشت در آسمان و دوزخ در زمین است. (ارشاد القلوب دیلمی، ترجمه رضایی، ص 178)

از آنجا که بحث بهشت و جهنم و صحبت از وسعت، مکان و کیفیات آن، مربوط به عالمی غیر از عالم ماده است، شناخت مسائل آن نیز از طریق اخبار غیبی آیات و روایات است.

درباره اصل وجود بهشت و جهنم، آیات و روایات متعددی وجود دارد، درباره مکان بهشت و جهنم آنچه برخی از علما از روایات استفاده کرده‌اند، این است که بهشت فوق آسمان‌های هفت‌گانه و جهنم در زمین هفتم قرار دارد.(بحارالانوار، ج 8، ص 205) اما آیا منظور از آسمان و زمین در این گونه روایات، معنای ظاهری آن است یا نه؟ چیزی نمی‌دانیم. در قرآن آسمان به معانی مختلفی آمده است:

1- آسمان مادی

قرآن کریم در بسیاری از موارد واژه سما (آسمان) را معنای مادی آن به کار برده است، که مصادیق و معانی متعددی از آن اراده می‌شود، از جمله:

الف) آسمان به معنای جهت بالا: «اصلها ثابت و فرعها فی‌السماء» مانند درخت پربرکت و پاکیزه‌ای که ریشه آن در زمین ثابت و محکم است، و شاخه‌های آن به آسمان کشیده شده است. (ابراهیم- 24)

ب) آسمان به معنای جو اطراف زمین: «ونزلنا من السماء ماءً مبارکاً» و از آسمان آب مبارکی را فرو فرستادیم.(ق-9)

ج) آسمان به معنای مکان سیارات و ستارگان: «بزرگوار آن خدایی است که در آسمان برج‌ها مقرر داشته و در آن چراغ روشن خورشید و ماه تابان را روشن ساخت» (فرقان- 61)

2- آسمان به معنای معنوی

قرآن کریم در بسیاری از موارد واژه سما (آسمان) را به معنای معنوی آن بکار برده است که از آن نیز مصادیق و معانی متعددی اراده می‌شود، از جمله:

الف) آسمان به معنای مقام قرب و مقام حضور که محل تدبیر امور عالم است: «یدبرالامر من السماء الی الارض» (سجده-5) اوست که امر عالم را از آسمان به سوی زمین تدبیر می‌کند.

ب) آسمان به معنای موجود عالی و حقیقی: «وفی السماء رزقکم و ما توعدون» (ذاریات- 22) روزی‌تان و آنچه به شما وعده داده می‌شود، در آسمان قرار دارد.

در مورد مکان بهشت و جهنم قیامت اختلاف نظر است:

1- در آسمان‌ها است: زیرا قرآن خبر از معراج پیامبر اسلام(ص) به آسمان‌ها می‌دهد و می‌فرماید: «عندها جنةً الماوی» (النجنم- 15) بهشت جاویدان نزد سدرةً المنتهی است، همان نقطه‌ای که برترین مکان آسمان است. و در آیه دیگری می‌فرماید: «و فی‌السماء رزقکم و ما توعدون (ذاریات- 22) روزی شما و آنچه به شما وعده داده می‌شود، در آسمان است.

2- بهشت و جهنم مادی نیست تا نیاز به مکان داشته باشد: چرا که با برپایی قیامت، طومار زمین و کرات آسمانی در هم پیچیده می‌شود، ولی بهشت و جهنم موجود بوده و به حال خود باقی است.

3- بهشت و جهنم در درون و باطن این جهان قرار دارد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS