درمان همیشگی اضطراب

اضطراب، استرس، ناآرامی، افسردگی و ده‌ها امراض روحی دیگر، از جمله مسائلی بوده و هستند که در هر عصری گریبان‌گیر افراد بشر بوده است. در این میان، معدود افرادی را شاید بتوان یافت که اسیر یکی از این حالات نباشند.اگر به طور دقیق به تمامى دغدغه‌ها و نگرانى‌هایمان - از کودک، نوجوان، جوان و... - بنگریم، از این دو حال بیرون نیست؛ یا نگران آنیم که آنچه داریم، از مال و جان و فرزند و موقعیت اجتماعى و...، از دستمان برود یا اندوهناک آنیم که آنچه در آرزوى آن بودیم و برایش روز و شب تلاش کردیم، به دست نیاوریم یا مانعى پدید آید و ما از رسیدن به مطلوب و مقصود، باز مانیم. شاید داروهایی که توسط روانپزشکان تجویز می‌شود موقتاً تأثیر داشته باشند اما تا کی می‌توان دارو مصرف کرد؟هیچ کس هم نیست که به ما تضمینی دهد که به همه آنچه آرزو داریم خواهیم رسید که به آرامش برسیم و از اضطراب رها شویم. برای این بیماری آزاردهنده تنها یک درمان هست آن هم اینکه دغدغه‌ها، خواست‌ها و ترس‌های خود را به کسی بسپاریم که ریز و درشت اتفاقات عالم در دست اوست. اگر ما به خداوند متعال اعتماد کنیم و همه چیز را به ید قدرت او بسپاریم از بسیاری از دغدغه‌های آزار دهنده خود رها خواهیم شد. آن وقت است که می‌بینیم هر آنچه می‌خواستیم بهترش را به دست آورده ایم، این اعتماد به خداست که زندگی را برای ما شیرین می‌کند. در حدیثی نورانی از امام جواد(ع) آمده است که فرمودند: اعتماد به خدا بهاى هر چیز گران بهاست، و نردبانى به سوى هر بلندایى. (بحارالانوار،‌ ج 78 ، ص 364 ) یعنی ما هر چه که بخواهیم و هر مقامی ‌را که در تصورمان می‌آید اگر طالب رسیدن به آن هستیم فقط و فقط باید به خداوند اعتماد کنیم یعنی کلید هر موفقیتی اعتماد به خداست. توكل به خداوند به فرد كمک می‌كند كه بتواند مراحل زندگی را با توان و امید هر چه بیشتر طی نماید. توكل از ماده وكالت ‌به معنى سپردن كارها به خدا و اعتماد بر لطف اوست، نه به این معنى كه دست از تلاش و كوشش بردارد بلكه تا آنجا در توان دارد تلاش كند و منزلگاه‌ها را یكى بعد از دیگرى با تمام توان بپیماید، اما خود را مستقل نپندارد و آنچه از توان او بیرون است ‌را به خدا واگذارد و از الطاف جلیه و خفیه او مدد بطلبد. حقیقت توكلى كه در شرع اسلامى آمده همان اعتماد قلبى در تمام كارها بر خدا، و صرف نظر كردن از غیر خداست.در حدیثى از پیامبر اكرم(ص) مى‌خوانیم از جبرئیل سؤال فرمود: «توكل بر خداوند بزرگ چیست؟» عرض كرد: «حقیقت توكل علم و آگاهى به این است كه مخلوق نه زیانى می‌زند و نه سودى می‌رساند، نه چیزى می‌بخشد، و نه بازمی‌دارد، و (دیگر) ناامید شدن از خلق است (یعنى همه چیز را از سوى خدا و به اذن و فرمان او بداند)». سپس فرمود: «هنگامى كه بنده خدا چنین باشد، جز براى خدا عملى انجام نمى‌دهد و امید و ترسى جز به خدا ندارد، و به احدی جز خدا دل نمى‌بندد، این است‌ حقیقت توكل‌» (بحارالانوار، جلد 68، صفحه 138، حدیث‌23).

ثمره توکل و اعتماد به خدا

1- نجات انسان توسط خداوند: لقمان به فرزند خود نصیحت كرد كه: فرزند عزیزم! به خداوند اعتماد كن و آن گاه در میان مردم پرس و جو كن (ببین) آیا كسی هست كه به خدا اعتماد كرده باشد و خداوند او را نجات نداده باشد؟ فرزند عزیزم به خدا توكل كن و آن گاه در میان مردم پرس و جو كن ببین كیست كه به خدا توكل كرده و خداوند كفایتش نكرده باشد؟ 2- هر كه دوست دارد نیرومند ترین مردم باشد، باید به خداوند متعال توكل كند.3- هر كه به خدا توكل كند دشواری‌ها برای او آسان شود و اسباب برایش فراهم گردد.4- هر كه به خدا اعتماد كند خداوند شادمانی نشانش دهد و كارهایش را كفایت كند. 5- توكل به خدا باعث مغلوب نشدن در كارها می‌شود. 6- بی نیازی و عزت از ثمرات توكل است.

امام صادق (ع): بی نیازی و عزت به هر طرف می‌گردند و چون به جایگاه توكل دست یافتند در آن جای‌گیر می‌شوند. 7- اعتماد به خداوند متعال، بهای هر چیز گرانی است و نردبان رسیدن به هر بلندایی.