دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

رابطه جريان نفاق با دين

No image
رابطه جريان نفاق با دين

پرسش:

از منظر قرآن چه اشخاص و يا جرياني از دين اسلام، استفاده ابزاري مي کنند و آن را در جهت اهداف غيرالهي خود به کار مي گيرند؟

پاسخ:

در سه بخش قبلي پاسخ به اين سؤال ضمن تأکيد بر اينکه جريان نفاق پيچيده ترين و خطرناک ترين جريان در جامعه اسلامي است، و مهم ترين ويژگي منافقان استفاده ابزاري از دين اسلام است، به مفهوم و زمينه هاي پيدايي نفاق و راه هاي شناخت منافقان پرداختيم. اينک در تکميل مباحث قبلي، بخش پاياني را پي مي گيريم.

4- استفاده ابزاری از دين اسلام

در آيه نخست سوره منافقون در تحليل علت اينکه به اسلام روي آورده و شهادتين را به زبان مي آورند و مي گويد: اذا جاءک المنافقون قالو نشهد انک لرسول الله و الله يعلم انک لرسوله و الله نشهد ان المنافقين لکاذبون اتخذوا ايمانهم جنه؛ هنگامي منافقان نزدت مي آيند مي گويند که ما شهادت مي دهيم که تو رسول خدايي و خدا مي داند که تو رسول اويي ولي خداوند درباره منافقان شهادت و گواهي مي دهد که آنان دروغگويند و ايمان را تنها براي ابزار برگزيده‌اند.

بنابراين منافقان از ايمان و دين به عنوان ابزار استفاده مي کنند تعبير به اينکه آنان شهادت به رسالت و توحيد را تنها براي جنه و سپر اختيار کرده اند نشان مي دهد که ايشان در جامعه احساس خطر مي کردند و براي اينکه خود را در دژ امني قرار دهند و از آسيب هاي احتمالي از سوي دين و دينداران در امان بمانند به شهادتين روي آورده و ايمان اختيار کرده اند. در حقيقت دين ابزاري است که در پناه آن مي کوشند تا خود را از مؤمنان و جامعه ايماني حفظ کنند. به همين دليل گفته شد که نفاق زماني در جامعه شکل مي گيرد که اسلام و ايمان در قدرت باشند و کافران براي رهايي از فشارهاي قدرت اسلام به دين روي مي آورند تا در پناه آن خود را از هرگونه گزندي حفظ کنند. اين گزند تنها از قدرت جامعه ايماني محتمل است.

هرچند که ممکن است که اين گزند و آسيب توهمي و نادرست باشد ولي تنها ترس از اسلام و جامعه ايماني است که برخي از شهروندان را وادار مي سازد که خود را در ظاهر مطابق با جامعه و سازگار و همراه با آن نشان دهند در حاليکه برخلاف آن ايمان داشته و حرکت مي کنند.

در آيه 16 سوره مجادله نيز به همين مسئله اشاره کرده و تحليل مي کند که علت روآوري منافقان در جامعه ايماني به ايمان و اسلام تنها ترس است و براي حفظ خويش سپر و زره اسلام را بر تن کرده اند تا با آن از آسيب هاي اجتماعي در امان بمانند.

جريان نفاق، جرياني است که دين را ابزار خويش قرار مي دهد و با نگاه دين ابزاري به آن رو مي آورد. اين جريان از جريان هاي مخفي و زيرزميني است. به سخن ديگر از خصوصيات و ويژگي هاي جريان نفاق حرکت هاي زيرزميني و مخفي آنان است. به هدف ضربه زدن و جلوگيري  از افزايش قدرت اسلام به اسلام رو مي آورند تا از داخل بر پيکر آن ضربه وارد سازند. از اين روست که هدف از ورود به ايمان و اسلام تنها پناه بردن به سپري است که در پناه آن بتوانند از درون تهديدات خود را عملي سازند و به اهداف خويش دست يابند. از اين روست که هم در آيه 16 سوره مجادله و هم در آيه 2 سوره منافقان سخن از گرفتن جنه و سپر اسلام براي سد و بستن راه خدا به ميان آمده است: «اتخذوا ايمانهم جنه فصدوا عن سبيل الله»

5- آثار سلبی استفاده ابزاری از دين

به نظر مي رسد استفاده ابزاري دين در جامعه و حکومت، چهار تأثير منفي عمده داشته باشد: 1- به علت پيوندي که بين دين و سياست و منافع يک قشر و گروه خاص شکل می‌گيرد، ناکامي هاي سياسي به پاي دين نوشته مي شود و در نهايت تضعيف اعتقادات ديني و ناکارآمدي حکومت اسلامي را در پي دارد.

2- روحانيت به عنوان نهادي که وظيفه تفسير و تبيين و مرجعيت دين را دارد، بي اعتبار می‌شود، و به مرور مرجعيت و نقش فرهنگ سازي خود را در جامعه از دست مي دهد. در واقع نتيجه همان استفاده ابزاري از دين است که تصور مي شود خودکامگي و استبداد در پيوند با دين و روحانيت است.

3- عامه مردم به ويژه جوانان به عنوان مخاطبان اصلي دين اسلام، به مرور سرخورده و واگرا مي شوند، چرا که استفاده کنندگان ابزاري از دين، چهره واقعي و اصيل دين اسلام را در عمل به آنان نشان نمي دهند.

4- بسترسازي براي تقويت حاکميت و فرهنگ سکولاريسم يکي ديگر از آثار سلبي استفاده ابزاري از دين است، چرا که حکومت هاي غيرالهي تا پيش نياز تنفر از دين و واگرايي نسبت به دين الهي را در مقام تجربه نداشته باشند، نمي توانند بر مردم به راحتي مسلط شوند و اقبال مردم را به همراه داشته باشند

 

   روزنامه كيهان، شماره 21670 به تاريخ 22/4/96، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS