دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

راهکار خروج از تحت سلطه شیطان ( سلوک عاشقانه )

یکی از مهمات آداب استعاذه (پناه بردن به خدا از شر شیطان رانده شده) خلوص است.
راهکار خروج از تحت سلطه شیطان ( سلوک عاشقانه )
راهکار خروج از تحت سلطه شیطان ( سلوک عاشقانه )

یکی از مهمات آداب استعاذه (پناه بردن به خدا از شر شیطان رانده شده) خلوص است. چنانچه خدای تعالی از شیطان نقل فرماید که گفت: «فبعزتک لاغوینهم اجمعین الاعبادک منهم المخلصین» به عزتت سوگند که همگی آنان را گمراه خواهم کرد، مگر آن بندگانت را که خالص برای تو شده اند.

(ص -83-82) و این اخلاص به حسب آنچه از آیه شریفه ظاهر شود، بالاتر از اخلاص عملی است، چه عملی جوانحی یا جوارحی زیرا که به صیغه مفعول است و اگر منظور اخلاص اعمالی بود به صیغه فاعل تعبیر می شد.

پس مقصود از این اخلاص، خالص شدن هویت انسانیه به جمیع شوون غیبیه و ظاهریه است که اخلاص عملی از رشحات آن است، گرچه در ابتدا سلوک برای عامه این حقیقت و لطیفه الهیه حاصل نشود مگر به شدت ریاضات عملیه و خصوصا قلبیه که اصل آن است، چنانچه اشاره به آن است در حدیث مشهور که می فرماید: «من اخلص لله اربعین صباحاً جرت ینابیع الحکمه من قلبه علی لسانه» کسی که چهل صبح (به مقدار تخمیر طینت آدم که چهل صباح بوده و رابطه این دو هم پیش اهل معرفت و اصحاب قلوب معلوم است) خود را برای خدا خالص کند و عملهای قلبی و قالبی اش را خالص برای حق کند، قلبش الهی شود و قلب الهی جز چشمه های حکمت نزاید، پس زبانش نیز که بزرگ ترین ترجمان قلب است ناطق به حکمت شود. پس در اول امر اخلاص عمل باعث خلوص قلب شود و چون قلب خالص شد انوار جلال و جمال که به تخمیر الهی در طینت آدمی ودیعه بود در مرآت قلب ظاهر شود و جلوه کند و از باطن قلب به ظاهر ملک بدن سرایت کند.

بالجمله آن خلوص که موجب خروج از تحت سلطنت شیطانیه است، خالص شدن هویت روح و باطن قلب است برای خدای تعالی و اشاره به این مرتبه از خلوص است. کلام حضرت امیرالمومنین(ع) در مناجات شعبانیه «الهی هب لی کمال الانقطاع الیک» بارالها به من عنایتی فرما که کاملابه سوی تو منقطع شوم. و چون قلب به این مرتبه از اخلاص رسد و از ما سوی بکلی منقطع شود و در مملکت وجود او به جز حق راه نداشته باشد، شیطان را که از غیر راه حق بر انسان راه یابد بر او راه نباشد و حق تعالی او را به پناه خود بپذیرد، در حصن حصین الوهیت واقع شود. چنانچه فرماید: «کلمه لااله الاالله حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی» کلمه لااله الاالله قلعه من است و هر کس به قلعه من درآید از عذاب من در امان است. دخول درحصن «لااله الاالله» را مراتبی است، چنانچه ایمنی از عذاب را نیز مراتبی است پس کسی که به باطن و ظاهر و قلب و قالب در حصن حق واقع شود و به پناه او برود از جمیع مراتب عذاب که عذاب احتجاب از جمال حق و فراق از وصال محبوب بالاترین آنها است ایمن شود1.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS