دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

رساله اى در فضایل حضرت عبدالعظیم حسنى

No image
رساله اى در فضایل حضرت عبدالعظیم حسنى

معرفی کتاب

 ,صاحب بن عباد ،حضرت عبدالعظیم را در یک رساله کوتاهى توصیف کرده و جایگاه و منزلت او را به خوبى تشریح ساخته است. متن این رساله را برخى از مورخان و محدثان نقل کرده اند. قدیمى ترین نسخه این رساله در 516 هـ . ق . به رشته تحریر درآمده است که آن را از مستدرک الوسایل نقل مى کنیم

«... از من نسب عبدالعظیم حسنى را که در مقبره شجره مدفون است پرسیدى و خواستى که تو را از حالات، عقاید، دانش، فضل، کمال و زهد او مطلع کنم. من اکنون به توفیق الهى به طور اختصار درباره او مطالبى را یادآورى مى کنم. وى ابوالقاسم عبدالعظیم بن عبدالله بن على بن حسن بن زید بن حسن بن على بن ابى طالب(علیه السلام)است. او صاحب تقوى و پرهیزکارى و مذهب و اعتقاد پاک و روشن و صحیح بود و از اهل عبادت به شمار مى رفت و به امانت و درستکارى و صداقت معروف بود

عبدالعظیم درامور دین آگاه و مطلع، و به مسائل مذهبى و کلام قرآن به خوبى آشنا بود و حقایق دینى را درک مى کرد به عدل و توحید، که مذهب اهل حق است، اعتقاد داشت. احادیث زیادى از حضرت جواد(علیه السلام)و ابوالحسن هادى(علیه السلام)روایت کرده است. آن دو بزرگوار مراسلات و توقیعاتى براى او نوشته اند. او از جماعتى از اصحاب حضرت موسى بن جعفر(علیه السلام) و حضرت رضا(علیه السلام) نقل حدیث کرده است. عبدالعظیم حسنى کتب و تألیفاتى هم دارد که از آن جمله کتابى است به نام «یوم و لیلة». عده اى از بزرگان شیعه و مشایخ حدیث و روایت، از جمله احمد بن عبدالله برقى و ابوتراب راویانى از وى اخذ حدیث کرده اند»

متن رساله صاحب بن عباد از آن پس به شرح سبب هجرت و نحوه ورود ایشان به رى و اقامت او در محله ساربانان و سرانجام به خاک سپارى او در باغى اختصاص دارد

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS