دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عن ابی عبدالله (علیه الاسلام) قال:«اذا اتاک اخوک فأته بما عندک واذا دعوته فتکلف له»

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمود: «اگر برادر دینیت نزد تو آمد، هر چه حاضر داشتی، برایش بیاور، اما اگر او را دعوت کردی، خود را برایش به زحمت بینداز.(غذایی مناسب با مهمان، تهیه کن)» (حلیة المتقین، صفحه 58)
عن ابی عبدالله (علیه الاسلام) قال:«اذا اتاک اخوک فأته بما عندک واذا دعوته فتکلف له»
عن ابی عبدالله (علیه الاسلام) قال:«اذا اتاک اخوک فأته بما عندک واذا دعوته فتکلف له»

عن ابی عبدالله (علیه الاسلام) قال:

«اذا اتاک اخوک فأته بما عندک واذا دعوته فتکلف له»

(کافی، ج 6، ص 276، ح 6)

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«اگر برادر دینیت نزد تو آمد، هر چه حاضر داشتی، برایش بیاور، اما اگر او را دعوت کردی، خود را برایش به زحمت بینداز.(غذایی مناسب با مهمان، تهیه کن)» (حلیة المتقین، صفحه 58)

توضیح:

«آداب مهمانی و مهمانداری»

از سفارش‌های رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) به امیرالمؤمنین (علیه السلام) این بود که کسی که بدون دعوت بر سر سفره ای می رود یا به صاحبخانه امر و نهی می‌کند، اگر به او اهانت شد، کسی جز خودش را ملامت نکند. مهمان باید در اختیار صاحبخانه باشد، و هر طور که او صلاح دید، عمل کند.

صفوان، یکی از اصحاب ائمّه، می‌گوید:

روزی عبدالله بن سنان به من گفت:« چیزی داری بخوریم؟

گفتم:«بله.» و سپس پسرم را فرستادم و پولی دادم تا گوشت و تخم مرغ بخرد.

عبدالله گفت: پسرت را کجا فرستادی؟

گفتم: برای خرید مقداری مواد غذایی!

گفت: فوراً او را برگردان! مگر در خانه سرکه و زیتون ندارید؟گفتم: چرا، داریم.

عبدالله گفت: همان را بیاور؛ چرا که من از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که هلاک است کسی که آنچه برایش حاضر کنند،ناچیز بشمرد، و هلاک است کسی که آنچه را در خانه دارد، برای پذیرایی از برادرش ناچیز بشمرد .

رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:«سزاوار نیست مهمان صاحبخانه را ملول و خسته کند، مثلاً زیاد در خانه راه برود، یا زیاد حرف بزند یا دیر بیاید .

و نیز فرمود:«سزاوار نیست مهمان بدون اجازه صاحبخانه، روزه بگیرد. و نیز فرمود:«هر کس به میهمانی دعوت شد، هرگز بدون اجازه میزبان، فرزند خود را همراه نبرد.

    منابع: بحار الانوار، ج 37، ص 308، ح 38.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS