دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عَنِ العَسْکری (علیه‌السلام) قالَ: «لایَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَلٍ مَفْروضٍ»

امام حسن عسکری (علیه‌السلام) فرمود: «روزی تضمین شده [از طرف خدا] ترا از کار واجب باز ندارد»(تحف العقول، ص 489)
عَنِ العَسْکری (علیه‌السلام) قالَ: «لایَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَلٍ مَفْروضٍ»
عَنِ العَسْکری (علیه‌السلام) قالَ: «لایَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَلٍ مَفْروضٍ»

عَنِ العَسْکری (علیه‌السلام) قالَ:

«لایَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَلٍ مَفْروضٍ»

(تحف العقول، ص 489)

امام حسن عسکری (علیه‌السلام) فرمود:

«روزی تضمین شده [از طرف خدا] ترا از کار واجب باز ندارد»

توضیح:

«رزق و روزی در سایه سعی و کوشش»

گرچه خداوند در نظام حکیمانه آفرینش، ارزاق مردم را تضمین کرده است، ولی مبادا اندیشه ضمانت خداوند رازق، انسان را مشغول سازد و در نتیجه از انجام فریضه کار و کوشش باز بماند. از دیدگاه اسلام، در پی روزی حلال رفتن و تلاش و کوشش در این راه از عبادات بزرگ و نوعی جهاد شمرده شده است.

بعضی از افراد سست و بی‌‌حال با اتکا به تعبیراتی همانند:

«و ما من دابة الا علی الله رزقها»

( سوره هود آیه 6)

‌‌ «‌هیچ جنبنده‌ای در روی زمین نیست، مگر این که روزی او بر خداست»

‌یا روایاتی که روزی را مقدر و معین می‌داند، چنین‌ ‌می‌اندیشند که لزومی ندارد انسان برای تهیه معاش، زیاد تلاش کند، چرا که روزی‌ ‌مقدر است و به هر حال به انسان می‌رسد، و هیچ دهان بازی بدون روزی‌ ‌نمی‌ماند!‌ این چنین افراد نادان که شناختشان درباره دین و مذهب‌ ‌فوق العاده سست و ضعیف است، بهانه به دست دشمنان می‌دهند، که مذهب عاملی است، برای‌ ‌تخدیر و رکود اقتصادی و خاموش کردن فعالیت‌های مثبت زندگی، و تن در دادن به انواع‌ ‌محرومیت‌ها، به عذر این که اگر فلان موهبت نصیب من نشده حتما روزی من نبوده؛ اگر‌‌ ‌روزی من بود، بدون چون و چرا به من می‌رسید و این فرصت خوبی به دست استثمارگران‌ ‌می‌دهد که هر چه بیشتر خلقهای محروم را بدوشند و آنها را از ابتدایی‌ترین وسایل‌ ‌زندگی مرحوم سازند. در حالی که مختصر آشنایی به قرآن و احادیث اسلامی برای پی بردن‌ ‌به این حقیقت کافی است که اسلام پایه هر گونه بهره گیری مادی و معنوی انسان را سعی‌ ‌و کوشش می‌شمرد؛ تا آن جا که در جمله شعارگونه قرآنی:

«لیس للانسان الا‌ ‌ما سعی»

(سوره نجم، آیه 39)

نیست بر انسان مگر [آن چیزی که در سایه] سعی و کوشش [به دست می آورد]

‌بهره انسان را‌ ‌منحصرا در کوشش و کارش قرار می‌دهد.‌ پیشوایان اسلام برای این که سرمشقی به دیگران بدهند، در بسیاری‌ ‌از مواقع کار می کردند، کارهایی سخت و توانفرسا.‌‌ پیامبران پیشین نیز از این قانون مستثنا نبودند، از چوپانی‌ ‌گرفته، تا خیاطی و زره بافی و کشاورزی ابا نداشتند. اگر مفهوم تضمین روزی از طرف‌ ‌خدا، نشستن در خانه و انتظار رسیدن روزی باشد، نباید پیامبران و امامان که از همه‌ ‌آشناتر به مفاهیم دینی هستند، این همه برای روزی تلاش کنند.‌‌ بنابراین ما هم می‌گوییم: روزی هر کس مقدر و ثابت است، ولی‌‌ ‌در عین حال مشروط به تلاش و کوشش؛ و هرگاه این شرط حاصل نشود، مشروط نیز از میان‌‌ ‌خواهد رفت.

    منبع: (روزنامه رسالت، شنبه2شهریور1387، خبر شماره201036 ، بخشی از فرمایشات آیت الله العظمی مکارم شیرازی)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS