دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فعالیت های فرهنگی علامه سید محمد حسین فضل الله

No image
فعالیت های فرهنگی علامه سید محمد حسین فضل الله

کوشش و رویش

علاّمه فضل الله همگام با تعلیم و تعلّم در نجف، از عرصه هاى اجتماعى و فرهنگى و کوشش هاى ادبى ـ تبلیغى غافل نبود. در حالى که یازده بهار از سن او نگذشته بود، همراه با پسر خاله اش، شهید سیّد محمّد مهدى حکیم مجلّه اى به نام «ادب» تهیه مى کرد که اگر چه به طبع نمى رسید، ولى به صورت دست نویس در اختیار علاقه مندان قرار مى گرفت.

جماعة العلماء نجف اشرف، حرکت ارزشمندى بود که توسط عالمان شیعه، در زمان کودتاى عبدالکریم قاسم بنیان نهاده شد. اگر چه علاّمه فضل الله به هنگام پایه گذارى آن، دوران جوانى را پشت سر مى گذاشت، امّا با این جماعت، همکارى داشت. نشریه الاضواء، که زیر نظر این هیئت بررسى و نظارت طبع مى شد، از مجلات این گروه بود، اعضاى هیئت تحریریه این مجله دانشمندان جوانى بودند که با شهید سید محمّد باقر صدر و علاّمه فضل الله ارتباط داشتند. با انتشار این مجله و ارائه دیدگاه هاى فکرى و سیاسى، روح اسلامى و حمّیت دینى در جامعه آن روز، تقویت گردید.[10]

علاّمه فضل الله در این باره مى گوید:

«به همراه شهید سیّد محمّدباقر صدر، شیخ محمّدرضا جعفرى، شیخ عبدالهادى فضلى و شیخ محمّدکاظم حلفى که کارهاى فنى و ادارى مجله را عهده دار بود، این مجله را پایه گذارى کردم. شهید صدر، سرمقاله هاى آن را با عنوان «رسالتنا» مى نوشت و من سرمقاله دومى را با عنوان «کلمتنا» مى نوشتم و این مقالات را حتى پس از توقف نوشته هاى آن شهید، به مدت 6 سال ادامه دادم که بعدها به صورت کتابى به طبع رسید.»

و همچنین مى گوید:

«به اعتقاد من، ارزش مجله الاضواء، به این بود که توانست محیط ساکن و را کد نجف را از یک تحرّک اسلامى ـ سیاسى برخوردار سازد. این برنامه، از سوى آیت الله سیّدمحسن حکیم ـ که مخارج مجلّه را نیز تأمین مى کرد ـ مورد حمایت و تأیید قرار گرفت و احتمالاً ارزش نشریه مذکور بدان بود که تلاش هاى خود را با مطرح کردن مسائل و درخواست هاى مردمى، ادامه مى داد و از این جهت، با واقعیت هاى محیط اطراف خود هماهنگى داشت[11].»

همدلى، و همکارى علاّمه فضل الله و شهید صدر، علاوه بر زمینه هاى فرهنگى، در امور سیاسى نیز ادامه یافت. یکى از این برنامه ها، تأسیس حزب الدعوة الاسلامیه است که در دگرگونى فکرى جامعه، پاسدارى از ارزش هاى دینى، رسیدگى به مصالح امّت اسلامى و مبارزه با رژیم بعثى، تأثیرگذار بود.

در این همکارى هاى سازنده و ارزنده، شهید صدر به نقش علمى و فرهنگى علاّمه فضل الله پى برد و به همین دلیل، موقعى که وى عازم لبنان بود، گفت: «آنها که از نجف رفته اند، ضرر کرده اند جز علاّمه فضل الله که اگر در این شهر مى ماند، زیان مى دید[12].»

کوشش هاى فرهنگى

محور تلاش هاى علاّمه فضل الله در این عرصه عبارتند از:

1. برپایى جلسات هفتگى تفسیر قرآن کریم و پاسخ به سؤالات شرکت کنندگان.

2. سخنرانى در شب هاى جمعه و خواندن دعاى کمیل وى با صدایى روح بخش و آوازى محزون این دعا را قرائت مى کند و تأثیر عمیقى بر مخاطبان مى گذارد.

3. برپایى نماز جمعه با شرکت حدود سى هزار نماز گزار در حومه بیروت.

4. برگزارى میزگردهاى فرهنگى ویژه بانوان که طى آن برخى از زنان اندیشمند لبنانى، مشکلات خانوادگى و فرهنگى بانوان را مطرح مى سازند و علاّمه فضل الله براى رفع دشوارى ها و مشکلات آنها راه حل ارائه مى کند.

5. تأسیس مرکز بزرگ اسلامى بیروت، شامل مسجد الامامین الحسنین(علیهم السلام)، سالن بزرگ اجتماعات حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) و مرکز فرهنگى تبلیغى و تحقیقاتى.

6. شرکت در مجامع، محافل و همایش هاى علمى و فرهنگى که در لبنان و برخى از کشورهاى اسلامى برگزار مى شود.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS