دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قال الامام الصادق (ع): «م‍َنْ ساءَ خُلْقُهُ عَذََّبَ نَفْسَهُ».

امام صادق (ع) فرمود: «هر که بدخوئی کند خویش را شکنجه نماید.»
قال الامام الصادق (ع): «م‍َنْ ساءَ خُلْقُهُ عَذََّبَ نَفْسَهُ».
قال الامام الصادق (ع): «م‍َنْ ساءَ خُلْقُهُ عَذََّبَ نَفْسَهُ».

خوش رویی و حسن خلق در آینه عصمت

قال ابی عبدا... علیه‌السلام : (خوشروئی و حسن خلق در آینه عصمت)

قال علی علیه السلام :

«راس الایمان حسن الخلق و التحی بالصدق»

راس ایمان نیکویی خلق و زیور یافتن به راستی

سرآمد تمام وظایف برای افراد با ایمان این است که خود را با صفات حمیده و اخلاق پسندیده متخلق سازند و خویشتن را به زیور راستگویی بیارایند.

خداوند به بنده خود در مقابل حسن خلق پاداشی می‌دهد همانند اجر مجاهد راه حق که روز و شب در فعالیت و کوشش باشد.

قال علی علیه السلام : «حسن الخلق للنفس و حسن الخلق للبدن» :

خُلق، نیکو برای جان است خَلق نیکو برای بدن

خلق خوب عطیه‌ای است که خداوند به بندگان خود اعطا فرموده است.

پاره‌ای از صفات خوب برای بعضی جنبه فطری دارد و به طور طبیعی واجد آن هستند و برای برخی اکتسابی است و باید با اراده و قصد آن را تحصیل کنند.

راوی سوال کرد کدام یک از این دو برتر و افضل است؟ حضرت در جواب فرمود : کسی که خلق خوب با سرتش آمیته شده ناچار بر طبق آن عمل می‌کند و طبعش به غیر آن گرایش ندارد ولی صاحب خلق اکتسابی برای نیل به فضائل اخلاقی، باید مشکلات را تحمل کند و به سختی‌های اطاعت الهی تن در دهد تا بتواند شکل باطنی خود را بسازد و به خوی پسندیده متخلق گردد، البته این افضل و برتر است.

فقال الصادق علیه‌السلام :

فقال رسول‌ا... صلی ا... علیه و آله : من سعاده الرجل حسن الخلق و من شقا و ته سوء الخلق

یکی از شاخه‌های سعادت آدمی در زندگی، حسن خلق است و از جمله عوامل شقاوت و بدبختی آنان، سوء خلق

امام سجاد از رسول خدا حدیث کرده که فرموده است : من از طرف باریتعالی برای مکارم اخلاق و محاسن اخلاق مبعوث شده‌ام.

امام صادق علیه‌السلام از رسول اکرم صلی‌ا... علیه و آله حدیث کرده است که فرمود : اخلاق خوب گناهان را ذوب می‌کند همانطور که اشعه آفتاب برف و یخ را، و اخلاق بد،‌عمل خوب را فاسد می‌سازد همانطور که سرکه عسل را.

راوی حدیث می‌گوید : به امام صادق علیه‌السلام عرض کردم : حد حسن خلق چیست؟ فرمود : با مردم به نرمی برخورد کنی، پاک و مودب سخن بگوئی و در مواجهه با برادرانت گشاده‌روی باش

قال الصادق علیه السلام : البر و حسن الخلق یعمران الدیار و یزیدان فی‌الاعمار

نیکوکاری حسن خلق شهرها را آباد می‌کند و عمرها را افزایش می‌دهد

حضرت صادق علیه‌السلام فرموده است : لقمان حکیم به فرزند خود سفارش می‌کرد که با همه مردم به حسن خلق برخورد کن. اگر فاقد ثروت باشی و نتوانی به بستگانت کمک مالی نمایی یا برادران دینیت را از عطایای خود بهره‌مندسازی، مراقب‌باش که حسن خلق و گشاده‌روئی را از دست ندهی چه افراد خوش اخلاق را خوبان دوست می‌دارند و بدان نیز خود را به وی نزدیک می‌کنند.

اگر کسی بدکار را مورد عفو قرار دهد، از گناهش در گذرد، و اصلاح نماید پاداش او با خداوند است.

قال علی علیه السلام :

خوشرویی ریسمان محبت و دوستی است.

همانا آنان که به خدا ایمان آورند و نیکوکار شوند، خدای مهربان آنها را در نظر خلق محبوب گرداند.

قال علی علیه السلام :

کسی که میان خود و خدایش را اصلاح کند، خداوند بین او و مردم را اصلاح خواهد کرد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS