دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قال الصادق (علیه السلام): «مَن اَفطَرَ یَوماً مِن شَهرِ رَمَضان خَرَجَ روح الایمانِ مِنه»

امام صادق (علیه السلام) فرمود: «هر کس یک روز ماه رمضان را (بدون عذر) افطار کند، روح ایمان از او خارج می‌شود» (وسائل الشیعه، ج 7 ص 181، ح 4 و 5)
قال الصادق (علیه السلام): «مَن اَفطَرَ یَوماً مِن شَهرِ رَمَضان خَرَجَ روح الایمانِ مِنه»
قال الصادق (علیه السلام): «مَن اَفطَرَ یَوماً مِن شَهرِ رَمَضان خَرَجَ روح الایمانِ مِنه»

قال الصادق (علیه السلام):


«مَن اَفطَرَ یَوماً مِن شَهرِ رَمَضان خَرَجَ روح الایمانِ مِنه»
(وسائل الشیعه، ج 7 ص 181، ح 4 و 5)

امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«هر کس یک روز ماه رمضان را (بدون عذر) افطار کند، روح ایمان از او خارج می‌شود»


توضیح:

«روزه خواری»

انسان همیشه در ظرف زمانی و مکانی مخصوصی قرار دارد. در دین اسلام اصل رعایت حریم افراد و عقیده آنان و نیز ملاحظه حرمت زمانها و مکانهای بخصوص مورد تاکید قرار گرفته است. مثلا در بین مکانها؛ کعبه، مزار انبیاء و اولیاء الهی و نیزمساجد از اهمیت و قداست بخصوصی برخوردار است و باید همه، آداب و حریم آنها را حفظ نمایند. ماه رمضان نیز از قداست ویژه ای در بین مسلمین جهان برخوردار است. لذا همه افراد اعم از مسلمان و غیر مسلمان، بایستی ظواهر اسلامی را رعایت نموده و از روزه خواری علنی اجتناب ورزند. حتی کسانی که عذر شرعی دارند؛ مثل مسافرین و... بایستی از مسائلی که موجب حرمت شکنی ماه رمضان می شود، اجتناب ورزند. در این میان نظام اسلامی باید با افراد غرض ورزی که عالما و عامدا مرتکب این حرام بزرگ الهی می شوند، برخورد کند و اجازه هتک حرمت به آنها ندهد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS