دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نیمه شعبان همتای شب قدر

همان‌طور که شب و روز قدر نسبت به سایر ایام ماه پر برکت رمضان فضیلت دارد، شب و روز نیمۀ شعبان المعظم نیز به برکت بروز و ظهور عصارۀ آفرینش از خزانۀ غیب‌الهی، برجستگی خاص در میان سایر لیالی و ایام ماه پرعظمت شعبان پیدا کرده است.
No image
نیمه شعبان همتای شب قدر
نیمه شعبان و فضیلت شب و روز آن   صبح میلاد:  سحرگاه نیمه شعبان سال 255 هجری قمری با طلوع خورشید، وجود حضرت خاتم الأوصیاء و خاتم الأولیاء، قطب دایرۀ امکان، واسطۀ زمین و آسمان، حضرت بقیّة الله الأعظم (ارواح من سواه فداه) منوّر و با نسیم دل انگیز حضورش، عالم امکان عطرآگین گشت و بدین ترتیب زمینۀ تحقق وعدۀ خدای سبحان در پیروزی مستضعفان و امامت آنان فراهم شد. «و نرید أن نمنّ علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم أئمةً و نجعلهم الوارثین»(قصص/ 5) «ما مى‌خواهیم بر مستضعفان زمین منّت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان روى زمین قرار دهیم!»   فضیلت نیمۀ شعبان: وقتی امام معصوم علیه‌السلام به دنیا می‌آید و به عبادت دیگر: انسان کاملی از مخزن غیب تنزّل پیدا می‌کند مانند آن است که قرآن کریم از مخزن غیب الهی تنزّل پیدا کند و چون قرآن و عترت دو ثقل ثقیل و وزنۀ نظام آفرینش هستند که از یکدیگر جدایی ندارند حکم هر یک همانند حکم دیگری است. از این رو اگر نزول قرآن لیلة القدر را پربرکت می‌کند، میلاد مبارک عصارۀ خلقت نیز نیمۀ شعبان را مبارک می‌گرداند چنان‌که همین جدایی ناپذیری سبب می‌شود که عظمت لیلة‌القدر و شب نیمۀ شعبان از یکدیگر جدایی ناپذیر باشند.  به این جهت در روایات می‌بینیم همان‌طور که شب و روز قدر نسبت به سایر لیالی و ایام شهر الله المبارک فضیلت پیدا کرده است شب و رزو نیمۀ شعبان المعظم نیز به برکت بروز و ظهور عصارۀ آفرینش از خزانۀ غیب‌الهی، برجستگی خاص در میان سایر لیالی و ایام شهر الرسالة و النبوة پیدا کرده است. لذا نه تنها دربارۀ شب قدر آمده است که در این شب دعای هیچ کس ردّ نمی‌شود مگر آن که عاقّ والدین، قاطع رحم، شارب الخمر باشد یا در قلبش عداوت مؤمن باشد بلکه از نبی اکرم صلی الله علیه وآله و امام صادق علیه‌السلام رسیده است که خدا در شب نیمۀ شعبان به اندازۀ موی گوسفندان قبیلۀ بنی کلب، بندگانش را می‌آمرزد. (بحارالانوار/ ج 94، ص 86) وقتی از خامس الحج، حضرت باقرالعلوم علیه‌السلام راجع به فضیلت شب نیمۀ شعبان سؤال شد. فرمودند: با فضیلت‌ترین شب بعد از لیلة القدر شب نیمۀ شعبان است و خدا در این شب فضل خود را بر بندگانش ارزانی می‌دارد و با منّ و کرم خود، آن‌ها را می‌آمرزد، پس برای قرب به خدای سبحان در این شب تلاش و کوشش کنید، خود خدا قسم یاد کرده است که هیچ سائلی را تا وقتی که أمر ناپسند و گناهی طلب نکند، محروم نگرداند.  آن‌گاه فرمود: این شب، شبی است که خدای سبحان برای ما اهل بیت قرار داده به إزای لیلة القدر که برای پیامبر اکرم صلی‌الله علیه‌وآله قرار داده است. (بحارالانوار/ ج 94، ص 85 و ج 96/ ص 409) لذا برخی از بزرگان برای تشریح این فضیلت فرموده‌اند: «شب نیمۀ شعبان نیز در حدّ خود شب قدر است، چون اگر شب‌های سه‌گانۀ ماه مبارک رمضان، ظرف نزول قرآن کریم است، شب نیمۀ شعبان، ظرف تجلّی قرآن ناطق از ماورای طبیعت به نشأة طبیعت و جهان مادّی است». در روایات نیز تعابیری هست که با قدر بودن شب نیمۀ شعبان تناسب دارد.
عصاره خلقت

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS