دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پاسداشت نعمت انقلاب

No image
پاسداشت نعمت انقلاب

انقلاب، تاريخ

رضا جاودان

«وعد الذین آمنوا منکم و عملوا الصالحات لیستخلفنهم فی الارض کما استخلف الذین من قبلهم لهم دینهم الذی ارتضی لهم و لیبدلنهم من بعد خوفهم امنا یعبدوننی لایشرکون لایشرکون بی شیئاً و من کفر بعد ذلک فاولئک هم الفاسقون؛

خدا به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند، وعده داده است که حتماً آنان را به خلافت در زمین برساند، همان گونه که افراد پیش از آنان را رسانید و آن دینی را که برایشان پسندیده است به سودشان مستقر کند و بیمشان را به ایمنی مبدّل سازد[تا] مرا عبادت کنند و چیزی را با من شریک نگیرند و هر کس پس از آن به کفر گراید، آنانند که نافرمانند».

مطابق آیه شریفه فوق، در صورتی که مردم جامعه، حقیقتاً به خدا ایمان داشته باشند و براساس ایمان خود، اعمال صالح و شایسته ای که مقتضای ایمان آنان است، انجام دهند، خداوند متعال در همین دنیا به آنان عزت و پاداش عطا می کند. این پاداش می تواند مصادیق متعددّی داشته باشد. جانشین شدن آنان روی زمین از سوی خداوند متعال، استقرار یافتن دینی که خداوند برای آنان برگزیده و ایجاد امنیت و آرامش در بین آنان پس از سالها و شاید قرنها ناامنی و خوف، از مصادیق این پاداش الهی است.

یکی از بهترین مصادیق این وعده، پیروزی انقلاب اسلامی ایران بود که با رهبری امام خمینی (ره) و یاری یاران دلباخته و مخلص او تحقق یافت. این پدیده بزرگ که در طول تاریخ بشر کم نظیر و شاید بی نظیر است، دنیا را شگفت زده کرد و قدرتهای بزرگ جهان را واداشت تا در برابر آن سر تعظیم فرود آورند. پیروزی انقلاب اسلامی، چنان قدرت های جهانی را در شگفتی فرو برد و بر صورت ستمگران سیلی نواخت که برخی از آنها هنوز هم نتوانسته اند تعادل خود را به دست آورند. با وجود این، بسیاری از ما، همانند ماهی در آب که از اهمیت آب غافل است، از وجود چنین نعمت بزرگی غافلیم. ‌

خداوند متعال پس از مسلط ساختن حضرت داوود بر جالوت و پس از اینکه فرزند وی حضرت سلیمان، توانست حکومت الهی را در سرزمین فلسطین برقرار سازد، چنین دستور داد: «اعملوا آل داوود شکرا و قلیل من عبادی الشکور؛ ای خاندان داوود شکرگزار باشید و از بندگان من اندکی سپاسگزارند»(سباء: 3). خداوند در این آیه، شکر بر این نعمت را بر خاندان حضرت داوود واجب کرد و شکر این نعمت به این است که در جهت حفظ دستاوردهای آن تلاش شود و همان گونه که در آیه شریفه آمده است: «لئن شکرتم لازیدنکم و ان کفرتم ان عذابی لشدید؛ اگر واقعاً سپاسگزاری کنید، [نعمت] شما را افزون خواهم کرد و اگر ناسپاس باشید، عذاب من سخت خواهد بود»(ابراهیم: 7)، اگر در برابر این نعمت ناسپاسی کنیم، مستحق عذاب الهی خواهیم شد. خداوند بزرگ دوست می دارد بندگانش، نعمت های او را، اعمّ از فردی و اجتماعی، به خاطر داشته باشند همان گونه که در آیه هفت سوره مائده می فرماید: «و اذکروا نعمه الله علیکم و میثاقه الذی واثقکم به اذ قلتم سمعنا و اطعنا و اتقوا الله ان الله علیم بذات الصدور؛ و نعمتی را که خدا بر شما ارزانی داشته و نیز پیمانی را که شما را به عمل به آن متعهد گردانیده به یاد آورید، آن گاه که گفتید شنیدیم و اطاعت کردیم و از خدا پروا کنید که خداوند به آنچه درون سینه هاست آگاه است».‌

بدون تردید؛ شکر نعمت انقلاب به حفظ دستاوردهای آن و دفاع ار ارزشها و اهداف آن است. امام خمینی(ره) تمام هم و غمش پاسداری از دستاورد پیروزی و نعمت نصرت الهی مردم در ابن نهضت اسلامی بود: «یک وصیت به ملت شریف ایران و سایر ملتهای مبتلابه حکومتهای فاسد و دربند قدرتهای بزرگ می کنم. اما به ملت عزیز ایران توصیه می کنم که نعمتی که با جهاد عظیم خودتان و خون جوانان برومندتان به دست آوردید همچون عزیزترین امور قدرش را بدانید و از آن حفاظت نمایید و در راه آن که نعمت عظیم الهی و امانت عظیم خداوندی است کوشش کنید و از مشکلاتی که در این صراط مستقیم پیش می آید نهراسید که«ان تنصروا الله ینصرکم و یثبت اقدامکم»(محمد:7) و در مشکلات دولت کوشا باشید و دولت و مجلس را از خود بدانید و چون محبوبی گرامی از آن نگهداری کنید»(بخشی از وصیت نامه امام).

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS