دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرسش و پاسخ پرسش ما و پاسخ‌هایی از امام باقر(ع)

پر واضح است کسی که راه کمال را نپیماید، و در بیراهه و در مسیر گناه گام بردارد، به بلاهایی در دنیا و آخرت گرفتار می‌شود.
پرسش و پاسخ پرسش ما و پاسخ‌هایی از امام باقر(ع)
پرسش و پاسخ پرسش ما و پاسخ‌هایی از امام باقر(ع)

1- بدترین عقوبت خداوند در دنیا چیست؟

پر واضح است کسی که راه کمال را نپیماید، و در بیراهه و در مسیر گناه گام بردارد، به بلاهایی در دنیا و آخرت گرفتار می‌شود. خوب است از زبان امام باقر(ع) بدانیم بدترین مجازات الهی در دنیا چیست؟

پاسخ امام باقر(ع): «ما ضرب عبد بعقوبه اعظم من قسوةً‌القلب؛ هیچ بنده‌ای به کیفری بزرگ‌تر از سنگدلی و سخت‌دلی کیفر نشد.» (تحف‌العقول، ص 296)

راز این مسئله را حضرت باقر(ع) در سخن دیگری آشکار نمود؛ آنجاکه فرمود: «اعلم انه لاعلم کطلب السلامةً ولاسلامةً کسلامةً القلب؛ (بدان که هیچ علمی چون طلب سلامت نیست و هیچ سلامتی مانند سلامت قلب نیست». (همان، ص 286)

به یقین می‌توان گفت که مقصود حضرت فقط علم پزشکی و سلامتی جسم و جان و قلب گوشتی نیست، بلکه سلامتی قلب از گناهان و قساوت نیز مقصود است.

و ازجمله گناهانی که سلامتی قلب را به خطر می‌اندازد و قساوت را درپی دارد، تکبر است.

حضرت باقر(ع) فرمود: «ما دخل قلب امرء شیء من‌الکبر الا نقص من عقله مثل ما دخله من ذلک قل ذلک او کثر؛ چیزی از کبر در قلب مرد داخل نمی‌شود، مگر آنکه به همان مقدار از عقلش کاسته می‌شود، خواه کم باشد یا زیاد.» (بحارالانوار، ج 78، ص 186)

2- برترین شاخص‌های بندگی و اطاعت خداوند چیست؟

آری، متوجه شدیم که نافرمانی خدا، بدترین مجازات را که قساوت قلب باشد، درپی دارد، اکنون جا دارد از محضر حضرت باقر(ع) با زبان حال بپرسیم که برترین شاخص‌های بندگی و اطاعت خداوند چیست تا در کنار عبادات واجبه به انجام آن اقدام کنیم؟

حضرت باقر(ع) درپاسخ به این سؤال می‌فرماید: «ماعبدالله بشیء افضل من عفه بطن و فرج؛ خداوند با چیزی برتر از عفت شکم و دامن پرستیده نشده است.» (الکافی، ج 2، ص79)

از این روایت استفاده می‌شود که عبادت، فقط عبادت‌های مرسومه واجب و مستحب نیست؛ بلکه در معنای عام، عفت جستن از امور شهوانی و دوری از لقمه حرام نیز عبادت و بلکه عبادت برتر شمرده می‌شود.

همچنین به فرموده حضرت باقر(ع)، در نجوایی که خداوند در کوه طور با موسی(ع) داشت، فرمود: «ابلغ قومک انه ما یتقرب الی المتقربون به مثل البکاء من خشیتی و ما تعبد لی المتعبدون بمثل الورع من محارمی؛ به قومت برسان که هیچ چیزی تقرب‌جویان به سوی من را مانند گریه از خوف من به من نزدیک نمی‌سازد و هیچ عبادتی از عبادتگران من به مانند دوری از حرام‌های من ارزشمند نیست.» (ثوات‌الاعمال، شیخ صدوق، ص 205)

راز این برتری آن است که پیامبر اکرم(ص) فرمود: «عبادت (خداوند ازطریق نماز و سایر عبادات) با خوردن لقمه حرام، مانند ساختن خانه بر روی ریگ یا بر آب است.» (منتخب‌ میزان‌الحکمه، ص 326)

روزنامه کیهان

تاریخ انتشار: یکشنبه 28 مرداد ماه 1397

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS