دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پيامدهای به كارگيری فكر

No image
پيامدهای به كارگيری فكر

مهم‌ترين پيامدهاي به‌كارگيري فكر و انديشه، عبارتند از:

 1. زدودن تاريكي‌ها و رسيدن به روشنايي.

 2.بهره‌گيري از تجربه ديگران،

با اين توضيح كه انديشه‌ورزي در آنچه ديگران انجام داده‌اند و نيز بررسي نتيجه عملكرد آنان، موجب عبرت‌آموزي است. پند گرفتن از تجربه‌هاي ديگران، بدون آنكه انسان را در موقعيت‌هاي مشابه درگير سازد، او را از مشكلات چنين شرايطي آگاه مي‌سازد و موفقيت و پيروزي را به آساني در اختيار او مي‌نهد. شناخت مسائلي كه نسل‌هاي پيشين درگير آن بوده‌اند، به فرد امكان مي‌دهد تا عوامل موثر بر سير تاريخ و فرجام نيك و شر انسان‌هاي موحد و كافر را پيش از قرار گرفتن در آن موقعيت‌ها، درك كند. راهيابي به انجام دادن عمل نيك، احساس خشيت از خداوند، زنده شدن قلب و گشودن درهاي حكمت، سلامت روان، حسن عاقبت در انجام دادن كار، شناخت نقاط قوت و ضعف خود، رشد عواطف سالم، وسعت نظر و تقويت حافظه و قدرت تخيل، از ديگر آثار ارزشمند تفكر است.

 

مقاله

جمع آوری و تدوین رسو ل غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS