دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

چگونگی عبادت كيفی سلمان

No image
چگونگی عبادت كيفی سلمان

حكايت خوبان

برگرفته از: 1- بحارالانوار، ج22، ص317

امام صادق(ع) فرمود: روزي پيامبر اسلام(ص) به ياران خود فرمود: کدام يک از شما تمام روزها را روزه مي دارد. سلمان گفت: من، يا رسول الله. پيامبر(ص) پرسيد: کدام يک از شما تمام شبها را به عبادت مي گذراند؟ سلمان گفت: من يا رسول الله. حضرت پرسيد: آيا کسي هست از شما که روزي يک بار قرآن را ختم کند؟ سلمان گفت: من يا رسول الله.

يکي از حاضران که جواب هاي سلمان را خودستايي و فخرفروشي مي پنداشت، گفت: اکثر روزها ديده ام که سلمان روزه نيست، بيشتر شب را هم مي خوابد و بيشتر روز را به سکوت مي گذراند، پس چگونه هميشه روزه است، و هر شب براي نيايش با خدا بيدار مي ماند و روزي يک بار قرآن را ختم مي کند؟!

پيامبر گرامي(ص) فرمود: ساکت باش! تو را با همسان لقمان چه کار؟! اگر مي خواهي چگونگي اش را از خود سلمان بپرس تا خبر دهد!

سلمان گفت: در ماه سه روز روزه مي گيرم و خداوند فرموده است: هر کس عمل نيکي انجام دهد پاداش ده برابر دارد. از طرف ديگر، روز آخر شعبان را روزه گرفته و آن را به روزه ماه رمضان متصل مي کنم، و هر کس چنين کند، پاداش روزه هميشه را دارد. از رسول خدا شنيدم که فرمود: هر کس با طهارت بخوابد، در ثواب چنان است که تمام شب را عبادت کرده باشد. اما ختم قرآن: رسول خدا(ص) فرمود: هر کس يک بار سوره «قل هوالله» را بخواند، پاداش يک سوم قرآن را دارد و هر کس دو بار بخواند، دو ثلث قرآن را خوانده است، و هر کس سه بار بخواند، گويا قرآن را ختم کرده است، و نيز حضرت فرمود: يا علي! هر کس تو را با زبان دوست بدارد يک سوم ايمانش کامل شده، هر کس با دل و زبان دوست بدارد، دو ثلث ايمان او کامل شده، و هر کس با دل و زبانش دوستت بدارد و با دست هم ياري ات کند، تمام ايمان را به دست آورده است. (1)

روزنامه كيهان، شماره 21724 به تاريخ 26/6/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS