دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

کتاب فلسفه سیاسی جان رالز

نویسنده در کتاب پیش‌رو در رویکردی پژوهشی به دنبال بررسی فلسفه سیاست عدالت محور «جان رالز» (1921ـ2002م) و تشریح نقاط قوّت و ضعف آن است. در این مسیر ابتدا جایگاه فلسفه سیاسی رالز در تفکر سیاسی غرب تعیین و سپس به توضیح مبانی و زیرساخت‌های فکری او پرداخته شده است.
کتاب فلسفه سیاسی جان رالز
کتاب فلسفه سیاسی جان رالز

در بخش هایی از این کتاب می خوانید: «پیدایش نگرش های جدید به واحد های سیاسی دولت ـ ملت و حرکت های نو در جهت ایجاد دهکده جهانی، بیانگر نیاز تحول خواهانه در مسیر تعریفی از عدالت است که بر پایه های فطری انسانی استوار باشد.

بنابراین وظایف مراکز علمی و پژوهشی در جمهوری اسلامی بس سنگین است، این مراکز از سویی، رسالت پاسخ گویی به این پرسش ها و معضلات فکری را بر عهده دارند و از سویی دیگر، به فرهنگ سازی و تولید فکر و اندیشه به عنوان عناصر و لوازم اصلی احیای تمدن اسلامی توجه دارند.

پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام نیز با تلاش در جهت پاسخ گویی به پرسش ها و معضلات فکری مربوط به حوزه پژوهشی خود و فراهم ساختن زمینه های رشد نیروی انسانی در عرصه پژوهش های علوم انسانی در جهت عزم و اراده ملی برای نوسازی تفکر و تمدن اسلامی گام برمی دارد.

این تحقیق به دنبال تبیین و بررسی فلسفه سیاسی عدالت محور جان رالز و تشریح نقاط قوت و ضعف آن همراه با توضیح نظریات رایج در باب عدالت است که بی تردید یکی از امتیازات این پژوهش توجه دقیق و بیان جامع در تبیین اندیشه های سیاسی عدالت و محور است.»

فصل اول این کتاب با عنوان نظریه های اساسی درباره عدالت به بیان اهمیت عدالت، انواع عدالت، هدف از عدالت توزیعی، عدالت به مثابه نفع تقابل، عدالت به مثابه فرجام گرایی، عدالت به مثابه عرف گرایی، عدالت به مثابه وجود شرایط منصفانه برای همه، دیدگاه اسلامی، عدالت به مثابه خدا محوری، و عدالت به مثابه مصلحت محوری پرداخته است.

فصل دوم بنیادهای فلسفه سیاسی رالز را بیان می کند که عناوین اصلی آن عبارت اند از: جایگاه، اهداف، انسان گرایی، سکولاریزم، انسان شناسی فلسفی، کثرت گرایی، نسبیت گرایی معرفت شناختی.

فصل سوم با عنوان روش شناسی رالز پیرامون چیستی نظریه وضع نخستین، کارکرد، وضع نخستین به مثابه قرارداد گرایی، وضع نخستین به مثابه ساخت گرایی کانتی، وضع نخستین به مثابه وظیفه گرایی، و وضع نخستین به مثابه انسجام گرایی سخن به میان می آورد.

فصل چهارم در تبیین نظریه رالز، ویژگی های کلی نظریه عدالت، تبیین نظریه عدالت به مثابه انصاف، چند نکته درباره اصل آزادی، برهان قرارداد اجتماعی، برهان عقلانیت، برهان غایات فی نفسه، برهان موازنه تأملی، برهان پایداری، برهان اجماع هم پوشی، رالز و هابز، و معنای فلسفه سیاسی را مورد بررسی قرار می دهد.

در فصل پنجم به نقد فلسفه سیاسی رالز می پردازد، عناوین این فصل عبارت اند از: نقد بنیادهای نظری فلسفه سیاسی رالز، نقد روش شناسی رالز، نقدهای ناظر به اصل آزادی، نقدهایی درباره اصل تمایز، نقد اجماع هم پوششی، نقد روش اجتناب و نتیجه گیری.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS