دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

کتابی با عنوان «استدراج» در مرکز فرهنگ و معارف قرآن منتشر می‌شود

No image
کتابی با عنوان «استدراج» در مرکز فرهنگ و معارف قرآن منتشر می‌شود
کتابی با عنوان «استدراج» در مرکز فرهنگ و معارف قرآن منتشر می‌شود به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری قرآنی ایران(ایکنا) در قم، کتاب استدارج که پیش از این بخشی از آن در دایره‌المعارف قرآن کریم مرکز فرهنگ و معارف قرآن چاپ و منتشر شده بود، به شکل کتابی کامل از سوی بوستان کتاب دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم چاپ و منتشر می‌شود. نویسنده این کتاب با این شناسه که اِستدراج به معنای نزدیک شدن تدریجى و غیر مستقیم کافران و فاسقان به هلاکت و عذاب بر اثر اصرار بر کفر و گناه است، می‌کوشد تا تصویر کامل از این مساله قرآنی به‌دست دهد. وی با اشاره به گستره معنایی استدارج می‌نویسد: مفهوم استدراج گستره وسیعى دارد و در ارتباط با بسیارى از مفاهیم دیگر قرآن است. ازاین‌رو مجلسى، در ضمن دو عنوان عام «کفر و ایمان» درباره استدراج بحث‌کرده است. مفاهیم پیرامون استدراج گاه در مقایسه با افراد مبتلا به این سنّت و گاه در مقایسه با خداوند در نقش فاعل استدراج مطرح شده است. در واقع این مفاهیم، دو روى یک سکه است که بخش نخست آنها حالت ظاهرى استدراج (تنعّم، آسایش و احساس عزّت و اقتدار) و بخش دیگر حالت باطنى و واقعى آن (فرو رفتن آرام در باتلاق هلاکت و ابتلاى تدریجى به عذاب الهى) را نمایش مى‌دهد. از سوى دیگر، مراحل پیش از استدراج و مفاهیم همراه و ملازم آن، در کنار سرانجام استدراج، به نحوى در ارتباط با استدراج بوده، بستر اجراى آن را روشن مى‌سازد. در دسته نخست به مراحل گوناگونى از سیر تدریجى انسان در بستر هدایت‌هاى تکوینى و تشریعى خداوند و در دسته دوم به پایان دفعى این فرایند که با نزول عذاب دنیوى یا فرود آمدن عذاب اخروى به هنگام مرگ قرین است توجّه شده، ازاین‌رو مفهوم مزبور در 4‌حوزه معنایى قابل بررسى است. وی سپس چهار حوزه معنایی آن را به تفصیل شرح می‌دهد و در ادامه به سنت استدراج به عنوان یکی از سنت‌ها اشاره کرده می‌نویسد: قرآن کریم از برخى سنّت‌هاى الهى یاد مى‌کند که فرایند حرکت انسان و جوامع بشرى تابع آنهاست. این سنت‌ها افزون بر استناد به بعد غیبى، از واقعیتى عینى و طبیعى نیز برخوردار بوده، از منظر روان‌شناختى و جامعه‌شناختى قابل تبیین و تحلیل است. با این نگرش مى‌توان سنّت استدراج را در دو حوزه فردى و اجتماعى بررسى ‌کرد. نویسنده در ادامه مباحثی را در باره مصادیق استدارج و فرجام و آثار آن مطرح می‌کند و در پایان راه‌های ایمنی از آن را ایمان به خدا‌، سپاس و تشکر از خدا و نعمت‌های وی، مشارطه و مراقبه و محاسبه در کارها و مانند آن بر شمرده و به تفصیل با استفاده از آیات قرآنی آن را توضیح و تبیین می‌کند. همچنین، این کتاب مجموعه‌ای از تک نگاره‌های موضوعی قرآن است که از سوی مرکز فرهنگ و معارف قرآن تدوین و توسط بوستان کتاب چاپ و منتشر می‌شود و تاکنون چند کتاب از این مجموعه چون آیات نامدار و ابلیس و ابراهیم (ع) چاپ و منتشر شده است. شیعه‌نیوز

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS