دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

گردشگری همراه با عبرت گیری در فرهنگ قرآن مطلوب است

خبرگزاری رسا ـ حضرت آیت الله جوادی آملی با اظهار تاسف از اینکه میراث بانان بلد نیستند که چه بگویند و گردشگران هم نمی توانند چگونه درس بگیرند،
گردشگری همراه با عبرت گیری در فرهنگ قرآن مطلوب است
گردشگری همراه با عبرت گیری در فرهنگ قرآن مطلوب است
نویسنده: آیت الله جوادی آملی

خبرگزاری رسا ـ حضرت آیت الله جوادی آملی با اظهار تاسف از اینکه میراث بانان بلد نیستند که چه بگویند و گردشگران هم نمی توانند چگونه درس بگیرند، گفت: با این که مردم مسافرت می کنند، قرآن تعبیر( افلم یسیروا) دارد، زیرا گردشگری که بدون عبرت گرفتن باشد در فرهنگ قرآن به معنای نبودن است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حضرت آیت الله عبدالله جوادی آملی، امروز در درس تفسیر قرآن خود که با حضور صدها نفر از طلاب و فضلای حوزه علمیه در مسجد اعظم قم برگزار شد، گفت : در قرآن کریم داستان تمامی انبیای پیشین ذکر نشده است و تنها بیست و پنج پیامبر مورد اشاره قرار گرفته است.

وی با اشاره به اینکه تمامی اقوام در جهان دارای پیامبر بوده اند که پیام خداوند را به آنها ابلاغ کند، ادامه داد: از آنجایی که خاور دور در دسترس نبوده است، قرآن تنها به زندگی پیامبران این سرزمین ها پرداخته است و دستور داده است که آثار آنها را ببنید.

مدرس خارج فقه حوزه علمیه قم اظهار داشت: قوم ثمود و عاد از اقوامی بودند که در تمدن بی نظیر بودند والبته ظلم آنها هم نظیر نداشت و خداوند هم عذابی بی مانند بر انها نازل کرد.

وی بیان داشت: اهرام مصر بعد از گذشت حدود شصت قرن هنوز دارای عجایب است و سوالات انسان امروز همچون چگونگی ساخت از سنگ و چگونگی مهندسی اهرام مصر، بی پاسخ مانده است.

مدرس خارج فقه حوزه علمیه قم با اشاره به اینکه بسیاری از این امت ها نابود شدند؛ اما آثار آنها باقی مانده است، گفت: گردشگران و همنین میراث فرهنگی باید به این جنبه عبرت گیری از سفر توجه داشته باشند و در مقولات از کجا بودن، به کجا ختم شدن و چرایی سرنوشت انسان های گذشته توجه داشته باشند.

وی با اظهار تاسف از اینکه میراث بانان بلد نیستند که چه بگویند و گردشگران هم نمی توانند چگونه درس بگیرند، گفت: با این که مردم مسافرت می کنند، قرآن تعبیر( افلم یسیروا) دارد، زیرا گردشگری که بدون عبرت گرفتن باشد در فرهنگ قرآن به معنای نبودن است.

حضرت آیت الله جوادی آملی اظهار داشت: اگر کسی سفر کرد باید در او تحولی ایجاد شود و عبرت بگیرد نه اینکه صرف تماشا باشد، زیرا عبرت گرفتن کمال است.

وی ادامه داد: رفتارهای انسان در عالم تاثیر دارد و هیچ عملی همچون سیل، طوفان و غیره بدون جهت نیست.

این مفسر بزرگ قرآن کریم اظهار داشت: میراث بانان باید محقق باشند و عالمانه برای مردم شرح دهند و قلب متفکر مردم را به کار بگیرند.

وی  با اشاره به اینکه کاربرد هشدار و انذار در مردم بیشتر است، اظهار داشت: در قرآن صفت نذیر برای پیامبر(ص) به صورت جدا آمده است؛ اما صفت بشیر بدون صفت نذیر نیامده است.

حضرت آیت الله جوادی آملی با اشاره به سختی رسیدن به مقام انذارگری، اظهار داشت: هدف از عالم شدن رسیدن به مقامی است که مردم را انذار دهیم و بتوانیم تحولی در مردم به خصوص جوانان ایجاد کنیم و گرنه رسیدن به مقام فقاهت و حکمت برای بسیاری حاصل شده است.

مقاله

نویسنده آیت الله جوادی آملی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
Powered by TayaCMS