دومین شهید محراب

شهادت آیت الله سید اسدالله مدنی :
آیت الله اسدالله مدنی در سال 1293 ه ش در شهر دهخوارقان آزاد شهر استان آذر با یجان شرقی متولد شد. در آغاز سنین بلوغ به قم عزیمت کرد و پس از گذراندن در سهای مقدماتی ، حدود چهار سال به آموختن دروس فقه و اصول در محضر امام خمینی ره مشغول شد. پنج سال بعد وی به نجف اشرف عزیمت کرد و همزمان به تحصیل و تدریس علوم دینی پرداخت .آیت الله مدنی اولین کسی بود که در جریان انقلاب اسلامی در نجف از امام راحل ره تبعیت کرد و در انتشار اعلامیه آیت الله حکیم به همین مناسبت نقش بسزایی داشت . وی در سال 1350 ه ش به فرمان امام خمینی جهت تدریس علوم دینی به خرم آباد رفت و حوزه علمیه کمالیه به همت و تلاش ایشان تاسیس شد . او با اوج گیری انقلاب اسلامی از جمله مبارزان علیه رژیم ستم شاهی بود و پس از پیروزی انقلاب اسلامی به دعوت مردم همدان راهی این شهر شد . آیت الله مدنی در جریان تشکیل مجلس خبر گان رهبری از سوی مردم همدان به این مجلس راه یافت و پس از شهادت آیت الله قاضی طباطبایی از سوی امام خمینی ره به عنوان نماینده ولی فقیه وامام جمعه تبریز منصوب شد. آن عالم ربانی سرانجام در چنین روزی در سال 1360 ه ش پس از اقامه نماز و در محراب نماز جمعه به دست منافقین کوردل به در جه رفیع شهادت نایل آمد .احداث مهدیه در همدان ، احداث در مانگاه ، راه اندازی قرض الحسنه ، احداث حسینیه ، احداث حمام و مدرسه و...از جمله باقیات صالحات ایشان در طول عمر پربرکتشان در همدان به شمار می آید .
سید یزرگوار و عالم عادل عالیقدر و معلم اخلاق و معنویات حجت الاسلام و المسلین شهید
عـظـیـم الشان مرحوم حاج سید اسد الله مدنى رضوان الله علیه همچون جد بزرگوارش در محراب عبادت به دست منافقى شقى به شهادت رسید.
اگـر بـا بـه شـهـادت رسـیـدن مـولاى مـتـقـیـان اسـلام مـحـو و مسلمانان نابود شدند، شهادت امثال فرزند عزیزش شهید مدنى هم آرزوى منافقان را برآورده خواهد کرد.
ایـن چـهـره نـورانـى اسـلامـى ، عمرى را در تهذیب نفس و خدمت به اسلام و تربیت مسلمانان و مجاهده در راه حق علیه باطل گذراند.
از چـهـره هـاى کـم نـظـیـرى بـود کـه بـه حـد وافـر از عـلم و عمل و تقوا و تعهد و زهد و خودسازى برخوردار بود.ج 15، ص ‍ 153

جدیدترین ها در این موضوع

پایه‌هاى سلوک اخلاقى و عرفانى امام(ره)

انسان با توجه به محدودیت‌هاى خاص ذهنى و عملى خود، بیشتر نگاه جامع به مسائل را فرو مى‌نهد و در میدان باور و عمل گرفتار افراط و تفریط مى‌شود. از این‌رو در زمینه تزکیه معنوى و اخلاقى نیز گروهى کاملا ظاهرگرا و عده‌اى به شدت باطن‌گرا شده‌اند. در حالى که آیین متعالى براى امت وسط، اعتدال در تمسک به ظاهر و اهتمام به باطن است، به طورى که هیچ‌کدام آسیب نبیند و حق هر یک ادا شود. امام در این زمینه مى‌نویسد:... 15 اسفند 1386, 0:0