دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

امام صادق(ع):«ما کان مِن هذا اشدَّ فالثوابُ فیه علی قدر الخوف و مَن خاف فی اتیانه آمَن اللهُ رَوْعَتَهُ یَوْمَ یقومُ الناسُ لربِّ العالمین»

«هر چه این مسأله (زیارت قبر امام حسین (علیه‌السّلام)) دشوارتر و پر مخاطره‌تر باشد، پاداش زیارت هم به اندازۀ آن هراس است. هر کس در راه زیارت حسین (علیه‌السّلام) به خطر و هراس افتد خداوند او را از ترس و وحشت در روز قیامت، ایمن می‌سازد».(بحارالانوار، ج98، ص 11)
No image
امام صادق(ع):«ما کان مِن هذا اشدَّ فالثوابُ فیه علی قدر الخوف و مَن خاف فی اتیانه آمَن اللهُ رَوْعَتَهُ یَوْمَ یقومُ الناسُ لربِّ العالمین» امام صادق

امام صادق (علیه‌السّلام):

«ما کان مِن هذا اشدَّ فالثوابُ فیه علی قدر الخوف و مَن خاف فی اتیانه آمَن اللهُ رَوْعَتَهُ یَوْمَ یقومُ الناسُ لربِّ العالمین» (بحارالانوار، ج98، ص 11)

«هر چه این مسأله (زیارت قبر امام حسین (علیه‌السّلام)) دشوارتر و پر مخاطره‌تر باشد، پاداش زیارت هم به اندازۀ آن هراس است. هر کس در راه زیارت حسین (علیه‌السّلام) به خطر و هراس افتد خداوند او را از ترس و وحشت در روز قیامت، ایمن می‌سازد».

توضیح: زیارت کربلا از آنجا که منشأ حرکت و نهضت و تجمع هواداران انقلابی اهل بیت بود، پیوسته محدود و ممنوع بود و زائران، آرامش و آزادی کامل نداشتند. پس از قیام زید بن علی در کوفه و شهادتش در سال 121 هجری منع و مراقبت نسبت به زیارت کربلا بیشتر شده و هشام بن عبدالملک مأمورانی برای کنترل رفت و آمدها بر آنجا گماشت. در زمان هارون الرشید و متوکل بارها قبر حسین بن علی (علیه‌السّلام) را تخریب و زیارت را ممنوع کردند.
حتی در زمان هارون، درخت سِدری را که در آن حوالی، نشانۀ قبر حسین (علیه‌السّلام) بود، قطع کردند تا مردم جای قبر را گم کنند و دیگر آنجا تجمع نکنند.
به دستور متوکل هفده بار قبر امام حسین (علیه‌السّلام) را تخریب کردند. ولی سختگیری‌های مداوم خلفا هرگز نتوانست رابطۀ مردم را با قبر الهام بخش حسین بن علی (علیه‌السّلام) قطع کند. مأموران و والیان به متوکل خبر می‌دادند که مردم در سرزمین نینوا برای زیارت قبر حسین (علیه‌السّلام) جمع می‌شوند و از این رهگذر، جمعیت انبوهی پدید می‌آید و کانون خطری تشکیل می‌شود. او هم مأموران خود را گسیل می‌داشت تا مردم را متفرق کنند و آثار قبر را ویران سازند و در کمین زائران سید الشهداء بنشینند.
 

Powered by TayaCMS

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

خنده بر ریشه‌های فرهنگ: نگاهی به کمدی‌های تلویزیونی

خنده، شوخ‌طبعی و طنز پردازی، از نظرگاه فلسفی، مقوله هایی هم گستره و دامنه هایی نزدیک به یکدیگر دارند. اگرچه تلاش فلاسفه و نظریه پردازان برای بیان و ارائه تعاریفی مرزبندی شده؛ به سرانجامی در خور رهنمون نشده است؛ اما ...
No image

نقد سریال‌های نوروزی؛ آنچه فراموش کرده‌ایم

آیا استراتژی مقابله با شبکه‌های ماهواره‌ای، لاجرم به افزایش تعداد شبکه‌های داخلی و تکثّر برنامه‌های همزمان می‌انجامد؟ آن هم در شرایطی ‌که در تأمین برنامه‌های مناسب و کیفی برای همان شبکه‌های قدیمی نیز با چالش‌های جدّی روبه‌رو هستیم. و آیا جذب مخاطب داخلی به سمت تولیدات رسانه ملّی به معنای استفاده از فاکتورهای جذّابیت برنامه‌های رقیب است؟
No image

«طنز» در مصاحبه با استاد منصور براهیمی

منصور براهيمي متولد سال 1335 در خاش و ليسانس ادبيات دراماتيك و نمايشنامه‌نويسي است. او علاوه بر كار در مقطع ابتدايي در زمينه تئاتر كودك و تدريس در دانشكده سينما تئاتر، از سال 1362عضو موسس گروه سينما تئاتر آيين (س.آيين) است كه از سال 1368 هر ساله نمايشي را بر صحنه برده است.
No image

ماجرای طنز و کمدی

طنز، هنری است که انسان در تلاش برای دگرگون ساختن جهان به‌دست می‌آورد و همیشه به‌شکل کنش و واکنش و در نتیجه نگاه وی به محیط و واقعیت (به‌طور خاص)نمود پیدا می‌کند.طنز راستین که از حوادث واقعی زندگی نشأت گرفته و مبتنی‌بر واقعیت‌های زندگی بوده..
No image

این همه خنده برای چیست؟

ارسطو در مقایسه تراژدی و کمدی به نگرش متفاوت این دو به انسان اشاره می‌کند و می‌گوید «این یکی (کمدی) مردم را فروتر از آنچه هستند نشان می‌دهد و آن یکی (تراژدی) برتر و بالاتر بنابراین می‌توان چنین نتیجه گرفت که در کمدی تماشاگران همواره در موقعیتی فراتر از برتر از اشخاص نمایش قرار می‌گیرند و بالعکس...
Powered by TayaCMS