دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

بازیگران تاریخ

No image
بازیگران تاریخ

جمشید آموزگار؛ نخست وزیر بدفرجام

روزنامه خراسان

سه شنبه 14 شهریور ماه 1396

جمشید آموزگار، در سال 1302 (هـ.ش). در شهر تهران در خانواده ای نسبتاً معروف و متنفذ به دنیا آمد. پدرش حبیب ا... آموزگار، از اهالی اصطهبانات فارس بود که به مدارج عالی علمی و سیاسی دست یافته بود. حبیب ا... در عرصه سیاست، در دوره پهلوی، عهده دار مسئولیت‌های مهمی بود. جمشید آموزگار دوره ابتدایی را در دبستان ترغیب و متوسطه را در دبیرستان ایران‌شهر گذراند و دیپلم ادبی گرفت. او در این دوره، از نظر سیاسی، گرایش‌های ضد توده ای داشت و بعد، وارد دانشکده های فنی و حقوق شد؛ ولی در بحبوحه جنگ جهانی دوم، به کمک «کلنل کرو»، برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت و در رشته مهندسی بهداشت دکترا گرفت. او پس از بازگشت به ایران، در اداره اصل چهار ترومن مشغول به کار شد و مدتی بعد، با استفاده از نفوذ منوچهر اقبال و حمایت آمریکایی‌ها، به مجلس سنا راه یافت. موقعیت پدر، باعث رشد و ترقی سریع موقعیت پسر شد. جمشید آموزگار در سال 1334، توسط دکتر جهانشاه صالح، وزیر بهداشت وقت، به معاونت فنی آن وزارتخانه منصوب شد. «حزب ملیون»، تحت رهبری منوچهر اقبال، از نزدیکان و مشاوران شاه تشکیل شد و آموزگار برای راه اندازی و گسترش آن در استان فارس، همکاری فراوانی کرد.

به همین دلیل، آموزگار، در 9 شهریور 1337، در کابینه منوچهر اقبال، وزیر کار شد. آموزگار در مرداد 1356 با فرمان شاه، نخست وزیر شد. از 23 وزیری که آموزگار انتخاب کرد، 13نفر از آن‌ها عضویت کابینه هویدا را داشتند و بقیه نیز انتخاب شخص آموزگار نبودند. مقاله اهانت‌آمیزی در روز 17دی‌ 56، تحت عنوان ارتجاع سرخ و سیاه در ایران و به نام «احمد رشیدی مطلق» در روزنامه اطلاعات چاپ شد. در این مقاله، به امام خمینی(ره) توهین شده بود. انتشار این مقاله، خشم مردم را برانگیخت و به قیام خونین روز 19 دی ماه سال 1356 شهر قم منجر شد. این قیام، باعث شد که در هفتم و چهلم شهدای قم، در بسیاری از شهرهای کشور، راهپیمایی‌های گسترده علیه رژیم پهلوی برگزار شود. شاه برای کاهش اعتراضات، آموزگار را از کار برکنار کرد، اما این اقدام، در روند رو به گسترش اعتراضات مردمی تغییری ایجاد نکرد. با پیروزی انقلاب اسلامی، آموزگار از ایران گریخت و به آمریکا رفت. او در آن جا، به باشگاه «پان امپریال» رفت و آمد داشت و با ارتشبد اویسی و اردشیر زاهدی، علیه منافع ملت ایران، همکاری می کرد. جمشید آموزگار، سرانجام در شش مهرماه 1395 در 93 سالگی، درگذشت.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

خنده بر ریشه‌های فرهنگ: نگاهی به کمدی‌های تلویزیونی

خنده، شوخ‌طبعی و طنز پردازی، از نظرگاه فلسفی، مقوله هایی هم گستره و دامنه هایی نزدیک به یکدیگر دارند. اگرچه تلاش فلاسفه و نظریه پردازان برای بیان و ارائه تعاریفی مرزبندی شده؛ به سرانجامی در خور رهنمون نشده است؛ اما ...
No image

نقد سریال‌های نوروزی؛ آنچه فراموش کرده‌ایم

آیا استراتژی مقابله با شبکه‌های ماهواره‌ای، لاجرم به افزایش تعداد شبکه‌های داخلی و تکثّر برنامه‌های همزمان می‌انجامد؟ آن هم در شرایطی ‌که در تأمین برنامه‌های مناسب و کیفی برای همان شبکه‌های قدیمی نیز با چالش‌های جدّی روبه‌رو هستیم. و آیا جذب مخاطب داخلی به سمت تولیدات رسانه ملّی به معنای استفاده از فاکتورهای جذّابیت برنامه‌های رقیب است؟
No image

«طنز» در مصاحبه با استاد منصور براهیمی

منصور براهيمي متولد سال 1335 در خاش و ليسانس ادبيات دراماتيك و نمايشنامه‌نويسي است. او علاوه بر كار در مقطع ابتدايي در زمينه تئاتر كودك و تدريس در دانشكده سينما تئاتر، از سال 1362عضو موسس گروه سينما تئاتر آيين (س.آيين) است كه از سال 1368 هر ساله نمايشي را بر صحنه برده است.
No image

ماجرای طنز و کمدی

طنز، هنری است که انسان در تلاش برای دگرگون ساختن جهان به‌دست می‌آورد و همیشه به‌شکل کنش و واکنش و در نتیجه نگاه وی به محیط و واقعیت (به‌طور خاص)نمود پیدا می‌کند.طنز راستین که از حوادث واقعی زندگی نشأت گرفته و مبتنی‌بر واقعیت‌های زندگی بوده..
No image

این همه خنده برای چیست؟

ارسطو در مقایسه تراژدی و کمدی به نگرش متفاوت این دو به انسان اشاره می‌کند و می‌گوید «این یکی (کمدی) مردم را فروتر از آنچه هستند نشان می‌دهد و آن یکی (تراژدی) برتر و بالاتر بنابراین می‌توان چنین نتیجه گرفت که در کمدی تماشاگران همواره در موقعیتی فراتر از برتر از اشخاص نمایش قرار می‌گیرند و بالعکس...
Powered by TayaCMS