دست غیبى در انقلاب اسلامی

من در اواخر اوقاتى که در پاریس بودم توجه به یک مطلبى پیدا کردم که راجع به پیشرفت این نهضت خیلى دلخوش شدم، و این مطلب را در پاریس هم به اشخاص و اجتماعاتى که مى‌شد تذکر دادم؛ و آن این بود که در انقلاب هایى که در دنیا واقع مى‌شود کم اتفاق مى‌افتد- یا اتفاق شاید نیفتاده باشد- که این‌طور باشد که یک مطلبى را که در مرکز مملکت مى‌گویند، همین مطلب در کوره ده‌هاى دور‌افتاده هم باشد؛ و آن مطلبى را که روشنفکران مى‌گویند، همان را مردم بازار و کوچه و دهقان و کشاورز هم همان را خواستار باشد. من در آن وقت اطلاع پیدا کردم و بعضى را هم که از ایران مى‌آمدند پیش من، به من اطلاع مى‌دادند که قضیه خواست ملت ایران یک خواستى است که گسترش پیدا کرده حتى در آن قرا و قصبات دورافتاده‌اى که از همه جهات دورند. یک نفر که همین اواخر آمد پیش من گفت که من از دهات کمره (1) و دهات چاپلق (2) و لرستان، آنجاها رفتم و دیدم، و از آنجاها گردش کردم و دیدم و مى‌آیم اینجا. و او گفت که تمام دهاتى را که من دیدم، دیدم که صبح که مى‌شود، آن آخوند ده جلو مى‌افتد و مردم ده دنبال او راه مى‌افتند و راهپیمایى مى‌کنند! و اسم از یک جایى برد که من آنجا رفتم، “قریه حسن‌فلک” این در اطراف کمره هست و قلعه‌اى است که شاید مثلا آن وقتى که من دیدم ده- پانزده خانوار در آن زندگى مى‌کردند؛ کوچک بود و در کنار یک کوهى واقع شده بود و از آبادیها دور بود. این شخص گفت من آنجا هم رفتم، آنجا همان حرفها را مى‌زدند که در تهران مى‌زدند! این از گسترشى که در همه جاى ایران به وجود آورد. و یک گسترش دیگرى که راجع به گروهها و جماعات بود؛ بچه‌هاى دبستان- یا کوچکتر از آنها- همین وردى (1) را که همه مردم مى‌گفتند، اینها هم مى‌گفتند؛ کارگرها، کارفرماها، معلمین، اجزاى دادگستری، ملاها، طلبه‌ها، روشنفکران- همه- یک مطلب مى‌گفتند و با هم بودند. من این را این‌طور فهمیدم که یک دست غیبى در کار است. انسان هر چه هم بخواهد مثلا روشنگرى داشته باشد و هر چه هم بخواهد یک همچو امرى واقع بشود به این گسترش نمى‌تواند واقع بشود. من این‌طور فهمیدم که خداى تبارک و تعالى در این مسئله نظر دارد و از آنجا اطمینان برایم پیدا شد که پیروزى هست.
البته به این زودى و به این سهلى را نمى‌توانستم حدس بزنم. وقتى هم که شاه سابق از ایران رفت و دنبالش آن دولت بختیار آمد- که خیلى هم بى‌عقلى کرد، من هم نصیحتش کردم گوش نداد- من عازم آمدن شدم به این نکته که دیدم از طرفآمریکایى‌ها دارد فعالیت مى‌شود ..
پى نوشتها:
(-1) از نواحى اطراف خمین..
(-2) از نواحى اطراف اصفهان..‌

‌منبع : صحیفه امام، ج6‌، ص: 490

جدیدترین ها در این موضوع

خنده بر ریشه‌های فرهنگ: نگاهی به کمدی‌های تلویزیونی

خنده، شوخ‌طبعی و طنز پردازی، از نظرگاه فلسفی، مقوله هایی هم گستره و دامنه هایی نزدیک به یکدیگر دارند. اگرچه تلاش فلاسفه و نظریه پردازان برای بیان و ارائه تعاریفی مرزبندی شده؛ به سرانجامی در خور رهنمون نشده است؛ اما ... 26 مرداد 1396, 7:12

نقد سریال‌های نوروزی؛ آنچه فراموش کرده‌ایم

آیا استراتژی مقابله با شبکه‌های ماهواره‌ای، لاجرم به افزایش تعداد شبکه‌های داخلی و تکثّر برنامه‌های همزمان می‌انجامد؟ آن هم در شرایطی ‌که در تأمین برنامه‌های مناسب و کیفی برای همان شبکه‌های قدیمی نیز با چالش‌های جدّی روبه‌رو هستیم. و آیا جذب مخاطب داخلی به سمت تولیدات رسانه ملّی به معنای استفاده از فاکتورهای جذّابیت برنامه‌های رقیب است؟ 26 مرداد 1396, 6:22

«طنز» در مصاحبه با استاد منصور براهیمی

منصور براهيمي متولد سال 1335 در خاش و ليسانس ادبيات دراماتيك و نمايشنامه‌نويسي است. او علاوه بر كار در مقطع ابتدايي در زمينه تئاتر كودك و تدريس در دانشكده سينما تئاتر، از سال 1362عضو موسس گروه سينما تئاتر آيين (س.آيين) است كه از سال 1368 هر ساله نمايشي را بر صحنه برده است. 26 مرداد 1396, 6:15

ماجرای طنز و کمدی

طنز، هنری است که انسان در تلاش برای دگرگون ساختن جهان به‌دست می‌آورد و همیشه به‌شکل کنش و واکنش و در نتیجه نگاه وی به محیط و واقعیت (به‌طور خاص)نمود پیدا می‌کند.طنز راستین که از حوادث واقعی زندگی نشأت گرفته و مبتنی‌بر واقعیت‌های زندگی بوده.. 26 مرداد 1396, 6:7

این همه خنده برای چیست؟

ارسطو در مقایسه تراژدی و کمدی به نگرش متفاوت این دو به انسان اشاره می‌کند و می‌گوید «این یکی (کمدی) مردم را فروتر از آنچه هستند نشان می‌دهد و آن یکی (تراژدی) برتر و بالاتر بنابراین می‌توان چنین نتیجه گرفت که در کمدی تماشاگران همواره در موقعیتی فراتر از برتر از اشخاص نمایش قرار می‌گیرند و بالعکس... 26 مرداد 1396, 6:2