رنج سینمای دینی از نبود فیلمنامه دقیق و قوی

فیلمساز دینی می بایست در خلق آثار خود به جنبه های مختلف معنوی و ساختاری به خوبی توجه داشته و با بهره گیری از عناصر موجود در این عرصه، جذابیتهای لازم را ایجاد و مفاهیم دینی و معنوی را به شایستگی به تصویر کشد .
بی تردید مفاهیم و مبانی دینی از چنان ژرفا و عمقی برخوردار هستند که با شناخت و آگاهی دقیق می توان اثری معنادار که انسان را در مسیر خودسازی و کمال هدایت و راهنمایی کند، خلق کرد .
نکته حائز اهمیت در این عرصه برخورداری از فیلمنامه دقیق و صحیح است که به نظر می رسد با توجه به ظرافتهایی که وجود دارد کمتر فیلمسازی جرئت ورود به این عرصه را دارد که در این مورد نیز می توان با بهره گیری از نظرات و علوم کارشناسان دینی، اطلاعات لازم را کسب و پس از آگاهی از تمام زوایای موضوع مورد نظر به نگارش فیلمنامه اقدام کرد و البته شک نیست در میانه راه و پایان کار نیز می توان از نقطه نظرات کارشناسان این حوزه مطلع شد تا فیلمنامه ای که خلق می شود دقیق، بی نقص و قوی باشد .
بی تردید هنر سینما به دلیل جذابیتهایی که در میان اقشار مختلف مردم دارد ابزاری بسیار تأثیرگذار برای بیان مفاهیم دینی و نهادینه کردن آن در اذهان عمومی است، برای فعالیت مؤثر در این عرصه چنانچه برنامه ریزی دقیقی از سوی فعالان وجود داشته، ظرافتها را شناخته و به درستی به آنها بپردازند می توانند با انتخاب صحیح موضوعات، پرداخت مناسب اثری را خلق کنند که ضمن برخورداری از مفاهیم ارزشمند و والای دینی، اثرات ماندگاری داشته باشد .
دین، نیازمند توجه همه جانبه هنرمندان است، هنرمندان با عنایت خاص و دقیق به این مقوله می توانند نقش بسیار مؤثری در هدایت افکار عمومی داشته باشند، هدایتی که به طور مستقیم اثرات و نتایج خوبی نخواهد داشت اما با زبان هنر چنان بر دلها و جانها نشسته و در آنها نفوذ می کند که هیچ توطئه ای نمی تواند خللی بر آن وارد کرده و البته فرد و در نهایت جامعه را به خیر، سعادت و سلامت رهنمون می کند .

جدیدترین ها در این موضوع

خنده بر ریشه‌های فرهنگ: نگاهی به کمدی‌های تلویزیونی

خنده، شوخ‌طبعی و طنز پردازی، از نظرگاه فلسفی، مقوله هایی هم گستره و دامنه هایی نزدیک به یکدیگر دارند. اگرچه تلاش فلاسفه و نظریه پردازان برای بیان و ارائه تعاریفی مرزبندی شده؛ به سرانجامی در خور رهنمون نشده است؛ اما ... 26 مرداد 1396, 7:12

نقد سریال‌های نوروزی؛ آنچه فراموش کرده‌ایم

آیا استراتژی مقابله با شبکه‌های ماهواره‌ای، لاجرم به افزایش تعداد شبکه‌های داخلی و تکثّر برنامه‌های همزمان می‌انجامد؟ آن هم در شرایطی ‌که در تأمین برنامه‌های مناسب و کیفی برای همان شبکه‌های قدیمی نیز با چالش‌های جدّی روبه‌رو هستیم. و آیا جذب مخاطب داخلی به سمت تولیدات رسانه ملّی به معنای استفاده از فاکتورهای جذّابیت برنامه‌های رقیب است؟ 26 مرداد 1396, 6:22

«طنز» در مصاحبه با استاد منصور براهیمی

منصور براهيمي متولد سال 1335 در خاش و ليسانس ادبيات دراماتيك و نمايشنامه‌نويسي است. او علاوه بر كار در مقطع ابتدايي در زمينه تئاتر كودك و تدريس در دانشكده سينما تئاتر، از سال 1362عضو موسس گروه سينما تئاتر آيين (س.آيين) است كه از سال 1368 هر ساله نمايشي را بر صحنه برده است. 26 مرداد 1396, 6:15

ماجرای طنز و کمدی

طنز، هنری است که انسان در تلاش برای دگرگون ساختن جهان به‌دست می‌آورد و همیشه به‌شکل کنش و واکنش و در نتیجه نگاه وی به محیط و واقعیت (به‌طور خاص)نمود پیدا می‌کند.طنز راستین که از حوادث واقعی زندگی نشأت گرفته و مبتنی‌بر واقعیت‌های زندگی بوده.. 26 مرداد 1396, 6:7

این همه خنده برای چیست؟

ارسطو در مقایسه تراژدی و کمدی به نگرش متفاوت این دو به انسان اشاره می‌کند و می‌گوید «این یکی (کمدی) مردم را فروتر از آنچه هستند نشان می‌دهد و آن یکی (تراژدی) برتر و بالاتر بنابراین می‌توان چنین نتیجه گرفت که در کمدی تماشاگران همواره در موقعیتی فراتر از برتر از اشخاص نمایش قرار می‌گیرند و بالعکس... 26 مرداد 1396, 6:2

نظرات نظر خود را بنویسید!

در حال حاضر هیچ نظری برای این مقاله وجود ندارد.

برای درج نظر خود درباره رنج سینمای دینی از نبود فیلمنامه دقیق و قوی فیلدهای زیر را پر کنید.