واکنش علمای الازهر به ممنوعیت استفاده از بلندگو هنگام اذان

تصمیم مشاور استاندار استان "شرقی" مصر مبنی بر ممانعت استفاده از بلندگوهای مساجد هنگام نماز به علت جلوگیری از آلودگی صوتی، با واکنشهای بسیاری همراه بود که برخی از علمای الازهر با آن موافقت و برخی دیگر مخالفت کردند.

خبرگزاری مهر به نقل از پایگاه اطلاع رسانی مرآة، در پی تصمیم یحیی عبدالمجید مشاور استاندار استان "شرقی" مصر مبنی بر اینکه صدای بلند اذان از طریق بلندگوهای مساجد منجر به آلودگی صوتی شده و استفاده از آنها تنها در داخل مسجد هنگام اذان کافی دانست، واکنشهای بسیاری را در بر داشته است.

محمد رأفت عثمان عضو مجمع مطالعات اسلامی الازهر و عضو مجمع فقهای شریعت امریکا اظهار داشت: اذان در زمان نماز از شعائر اسلام به شمار می‌رود و باید هنگام اذان صدای آن به صورت واضح از سوی مسلمانان در هر جا که هستند شنیده شود؛ چرا که وظیفه اذان اطلاع دادن به مسلمانان از زمان نماز است.

احمد سایح استاد عقیده و فلسفه دانشگاه الازهر نیز افزود: بهتر است که صدای اذان بدون استفاده از بلندگو باشد. چرا که قرآن نیز می فرماید که صدایت را نه بلند کن و نه پایین بیاور بلکه راهی میانه اتخاذ کن. از این رو صدای بلند در داخل مساجد و یا خارج از آن مطلوب نیست.

عبدالغفار هلال استاد دانشگاه الازهر پیشنهاد داد: در هر منطقه تنها یک مسجد بزرگ مشخص شود که بلندگوهای آن هنگام اذان روشن شوند، چون مسلمانان در زمان واحدی نماز می‌خوانند؛ بنابراین تنها اذان یک مسجد کافی است و از سرو صدای زائد نیز جلوگیری به عمل می آید. در حالی که همه شرایط باید در نظر گرفته شود؛ زیرا اذان زمانی برای اعلام وقت نماز است.

محمود غرباوی مدیر دفتر استان شرقی مصر اظهار داشت: تصمیم بر استفاده نکردن از بلند بودن صدای اذان هنگام نماز از طریق بلندگوها ممانعت از سروصدا است. به طوری که تنها همسایگان مسجد بتوانند آن را بشنوند و از سرو صدا هنگام نماز جلوگیری به عمل آید.

دکتر محمود عاشور معاون سابق الازهر ضمن محکوم کردن این دستور افزود: معنای لغوی اذان، اعلام است که ضرورت استفاده از بلندگو را به منظور اطلاع دادن به وقت نماز نشان می دهد. اما سرو صدا و آلودگی صوتی مسئله ای غیر منطقی است. آیا شادیهای روزانه در خیبانها و کوچه ها آلودگی صوت به شمار نمی رود و باید جلوی آنها هم گرفته شود؟

منبع:

www.mehrnews.com/fa

جدیدترین ها در این موضوع

خنده بر ریشه‌های فرهنگ: نگاهی به کمدی‌های تلویزیونی

خنده، شوخ‌طبعی و طنز پردازی، از نظرگاه فلسفی، مقوله هایی هم گستره و دامنه هایی نزدیک به یکدیگر دارند. اگرچه تلاش فلاسفه و نظریه پردازان برای بیان و ارائه تعاریفی مرزبندی شده؛ به سرانجامی در خور رهنمون نشده است؛ اما ... 26 مرداد 1396, 7:12

نقد سریال‌های نوروزی؛ آنچه فراموش کرده‌ایم

آیا استراتژی مقابله با شبکه‌های ماهواره‌ای، لاجرم به افزایش تعداد شبکه‌های داخلی و تکثّر برنامه‌های همزمان می‌انجامد؟ آن هم در شرایطی ‌که در تأمین برنامه‌های مناسب و کیفی برای همان شبکه‌های قدیمی نیز با چالش‌های جدّی روبه‌رو هستیم. و آیا جذب مخاطب داخلی به سمت تولیدات رسانه ملّی به معنای استفاده از فاکتورهای جذّابیت برنامه‌های رقیب است؟ 26 مرداد 1396, 6:22

«طنز» در مصاحبه با استاد منصور براهیمی

منصور براهيمي متولد سال 1335 در خاش و ليسانس ادبيات دراماتيك و نمايشنامه‌نويسي است. او علاوه بر كار در مقطع ابتدايي در زمينه تئاتر كودك و تدريس در دانشكده سينما تئاتر، از سال 1362عضو موسس گروه سينما تئاتر آيين (س.آيين) است كه از سال 1368 هر ساله نمايشي را بر صحنه برده است. 26 مرداد 1396, 6:15

ماجرای طنز و کمدی

طنز، هنری است که انسان در تلاش برای دگرگون ساختن جهان به‌دست می‌آورد و همیشه به‌شکل کنش و واکنش و در نتیجه نگاه وی به محیط و واقعیت (به‌طور خاص)نمود پیدا می‌کند.طنز راستین که از حوادث واقعی زندگی نشأت گرفته و مبتنی‌بر واقعیت‌های زندگی بوده.. 26 مرداد 1396, 6:7

این همه خنده برای چیست؟

ارسطو در مقایسه تراژدی و کمدی به نگرش متفاوت این دو به انسان اشاره می‌کند و می‌گوید «این یکی (کمدی) مردم را فروتر از آنچه هستند نشان می‌دهد و آن یکی (تراژدی) برتر و بالاتر بنابراین می‌توان چنین نتیجه گرفت که در کمدی تماشاگران همواره در موقعیتی فراتر از برتر از اشخاص نمایش قرار می‌گیرند و بالعکس... 26 مرداد 1396, 6:2

نظرات نظر خود را بنویسید!

در حال حاضر هیچ نظری برای این مقاله وجود ندارد.

برای درج نظر خود درباره واکنش علمای الازهر به ممنوعیت استفاده از بلندگو هنگام اذان فیلدهای زیر را پر کنید.