دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

یکتاپرستی اصل مشترک شرایع آسمانی

توحید از ریشه وحدت و واحد در لغت عرب به معنای یکتا می‌باشد. پیامبر اکرم(ص) می‌فرمایند: «بهترین علم، علم توحید است. چه اینکه ارزش هر علمی به معلوم و متعلق آن است و معلوم در این علم، خداوند است».
یکتاپرستی اصل مشترک شرایع آسمانی
یکتاپرستی اصل مشترک شرایع آسمانی
نویسنده: احمد فضلیان


توحید از ریشه وحدت و واحد در لغت عرب به معنای یکتا می‌باشد. پیامبر اکرم(ص) می‌فرمایند: «بهترین علم، علم توحید است. چه اینکه ارزش هر علمی به معلوم و متعلق آن است و معلوم در این علم، خداوند است». از جمله راههای اثبات توحید در قرآن کریم، راه فطرت و برهان نظم است که بدون ناظم، وجود نظم در جهان محال و دور از ذهن می‌باشد. تمایل مشترک تمامی انسان‌ها به کمال گرایی یک امری فطری و اثبات گر توحید است. چرا که محال است امری در میان تمامی انسان‌ها به صورتی مشترک به ودیعه نهاده شود و در عالم خارج، عاطل بوده و وجود نداشته باشد. لذا فطرت مشترک در نهاد آدمیان نشان از خالقی واحد در جهان بیکران هستی دارد.

توحید یک امر بسیط بوده دارای درجات و مراتبی است. بسیاری از محققان اسلامی درجات توحید را در چهار مرتبه ذکر کرده‌اند: توحید ذاتی، توحید صفاتی، توحید افعالی و توحید عبادی. توحید ذاتی یعنی اعتقاد به وحدانیت و بی همتایی خداوند در ذات خویش. به عبارتی عدم اعتقاد به تکثر وجودی و پرهیز از تعدد گرایی از لوازم توحید ذاتی به شمار می‌آید. منظور از توحید صفاتی این است که صفات باری تعالی همچون ذات یگانه وی، بی همتا و یکتا است. توحید افعالی به این مرتبه از توحید اشاره دارد که تمامی نظامات و اسباب و روابط بین نظام آفرینش ناشی از اراده وقدرت الهی است. اعتقاد به این که تنها خداوند سزاوار عبادت و پرستش است به توحید عبادی مربوط می‌گردد. باید اذعان داشت توحید ذاتی و توحید عبادی از اصول اولیه و اساس اعتقادی اسلامی به شمار می‌آید. توحید افعالی دارای شاخه‌های توحید در ربوبیت و توحید خالقیت می‌باشد. توحید در ربوبیت به معنا ی آن است که در مجموع، کل آفرینش و هستی دارای یک مدبر است. توحید خالقیت اشاره به آن دارد که برای جهان آفرینش تنها یک آفریدگار و خالق وجود دارد. و به عبارتی دیگر برآیند توحید افعالی و اعتقاد به توحید در ربوبیت و توحید خالقیت این است که مدبّر و خالق یکی است.

بی تردید هر موجودی در ذات و هستی خویش و در افعال و کردار خویش نیازمند اراده و خواست الهی است. اعمال انسان‌ها و نظام علت و معلول دارای دو جنبه مباشری و تسبیبی است. اعمال آدمی نسبت به خود او جنبه مباشری دارد و نسبت به خداوند دارای جنبه تسبیبی است. خداوند در قرآن می‌فرماید: «تو تیر نینداختی هنگامی که تیر انداختی بلکه خدا انداخت». به عبارتی تاثیر سبب‌ها ناشی از اراده الهی است. ودر قرآن کریم می‌خوانیم:« به دریا فرمان دهد که موسی و قوم او را غرق نکند». در این بین معجزات پیامبران که اموری خارق‌العاده و غیر عادی تلقی می‌شوند دارای علت طبیعی و شناخته شده نبوده و خارج از نظام عادی علت و معلول می‌باشند.

مقاله

نویسنده احمد فضلیان

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

خنده بر ریشه‌های فرهنگ: نگاهی به کمدی‌های تلویزیونی

خنده، شوخ‌طبعی و طنز پردازی، از نظرگاه فلسفی، مقوله هایی هم گستره و دامنه هایی نزدیک به یکدیگر دارند. اگرچه تلاش فلاسفه و نظریه پردازان برای بیان و ارائه تعاریفی مرزبندی شده؛ به سرانجامی در خور رهنمون نشده است؛ اما ...
No image

نقد سریال‌های نوروزی؛ آنچه فراموش کرده‌ایم

آیا استراتژی مقابله با شبکه‌های ماهواره‌ای، لاجرم به افزایش تعداد شبکه‌های داخلی و تکثّر برنامه‌های همزمان می‌انجامد؟ آن هم در شرایطی ‌که در تأمین برنامه‌های مناسب و کیفی برای همان شبکه‌های قدیمی نیز با چالش‌های جدّی روبه‌رو هستیم. و آیا جذب مخاطب داخلی به سمت تولیدات رسانه ملّی به معنای استفاده از فاکتورهای جذّابیت برنامه‌های رقیب است؟
No image

«طنز» در مصاحبه با استاد منصور براهیمی

منصور براهيمي متولد سال 1335 در خاش و ليسانس ادبيات دراماتيك و نمايشنامه‌نويسي است. او علاوه بر كار در مقطع ابتدايي در زمينه تئاتر كودك و تدريس در دانشكده سينما تئاتر، از سال 1362عضو موسس گروه سينما تئاتر آيين (س.آيين) است كه از سال 1368 هر ساله نمايشي را بر صحنه برده است.
No image

ماجرای طنز و کمدی

طنز، هنری است که انسان در تلاش برای دگرگون ساختن جهان به‌دست می‌آورد و همیشه به‌شکل کنش و واکنش و در نتیجه نگاه وی به محیط و واقعیت (به‌طور خاص)نمود پیدا می‌کند.طنز راستین که از حوادث واقعی زندگی نشأت گرفته و مبتنی‌بر واقعیت‌های زندگی بوده..
No image

این همه خنده برای چیست؟

ارسطو در مقایسه تراژدی و کمدی به نگرش متفاوت این دو به انسان اشاره می‌کند و می‌گوید «این یکی (کمدی) مردم را فروتر از آنچه هستند نشان می‌دهد و آن یکی (تراژدی) برتر و بالاتر بنابراین می‌توان چنین نتیجه گرفت که در کمدی تماشاگران همواره در موقعیتی فراتر از برتر از اشخاص نمایش قرار می‌گیرند و بالعکس...
Powered by TayaCMS