درس تواضع

امام حسین(ع) روزی از محلی عبور می‌کرد، عده ای از فقرا بر روی عباهای پهن شده خود نشسته بودند و نان پاره های خشکی می‌خوردند. امام(ع) وقتی از کنار آنها گذشت، تعارفش کردند و او هم پذیرفت. نشست و تناول کرد و آنگاه به آنان گفت: «إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ»(نحل- 23) یعنی خداوند گردنكشان را دوست نمى دارد. سپس فرمود: من دعوت شما را اجابت کردم، شما هم دعوت مرا بپذیرید. آنان هم دعوت حضرت را قبول کردند و همراه امام حسین(ع) به منزل رفتند. سیدالشهداء دستور دادند هر چه در خانه موجود است به ضیافتشان بیاورند و بدین ترتیب پذیرایی گرمی از آنان به عمل آورد و نیز درس تواضع و انسان دوستی را با عمل خویش به آنان و به جامعه آموخت.[1]