محدوديت خواسته ها و توانسته های سالك الهی

(بدان اي سالک راه خدا!) خواسته ها و توانسته هاي يک انسان الهي، محدود به حدود الهي است تا با رعايت اين محدوده، بتواند به سمت هدفش حرکت کند و به آن برسد. لذا يک شخص با چنين نگرشي، نمي تواند از هر وسيله اي در دنيا بهره گيري کند و يا ميزان استفاده او نسبت به امور مجاز و حلال، سقف معيني نداشته باشد. بايد از ابزار حلال استفاده کند و درحد نياز از آنها بهره بگيرد.

    اين بحث تنها جنبه تعبدي ندارد، بلکه در قالب يک مسئله تعقلي و بلکه وجداني بيان شده تا همگان آن را درک کنند و بتوانند محدوده آن را تشخيص دهند. لذا محور محدوديت هايي که در شرع بيان شده، امور وجداني است، و تشخيص آن براي نوع بشر ممکن است. در بعضي از روايات، حد بهره گيري از لذائذ مادي و استفاده از دنيا، تحت لغت «کفاف» بيان شده است. يعني انسان بايد به مقدار کفاف زندگي دنيايي خود، در جهت استفاده از ابزار دنيوي تلاش کند و به مقدار کفاف نيز از آن و التذاذات مربوط به آن بهره بگيرد.

    برگرفته از: 1- رسائل بندگی، آيت الله شيخ مجتبی تهرانی، ص150

             روزنامه كيهان، شماره 21031 به تاريخ 23/1/94، صفحه 6 (معارف)